Захиргааны хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Төрийн жинхэнэ албан хаагчийг ажлаас халах тушаал гаргаагүй байхад ажил, албан тушаалыг нь хэвээр хадгалах үүрэг биелүүлээгүй болон нийгмийн даатгалын шимтгэл нөхөн төлөх асуудлаар маргаан үүссэн. Нэхэмжлэгч нь хүүхдээ асрах чөлөө авсны дараа ажилдаа буцаж орох хүсэлт гаргасан боловч хариуцагч байгууллага нь түүнийг ажилд томилох шийдвэр гаргаагүй, ажилгүй байсан хугацааны олговрыг бүрэн нөхөөгүй байна.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Хариуцагч байгууллага нь хүүхэд асрах чөлөө дууссаны дараа ажил, албан тушаалыг нь хэвээр хадгалах үүрэг хүлээсэн тул үргэлжлүүлэн ажиллуулахгүй байгаа нь хууль бус, мөн ажилгүй байсан хугацааны цалин болон нийгмийн даатгалын шимтгэлийг нөхөн төлүүлэх ёстой гэж үзсэн.
• Хариуцагч (захиргааны байгууллага): Нэхэмжлэгч нь ажил, албан тушаалаас чөлөөлөгдөх хүсэлт гаргаагүй, мөн гомдол гаргах хугацаа хэтэрсэн тул асуудлыг шийдвэрлэх боломжгүй гэсэн байр суурьтай байсан.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийг зарим хэсгээр хэрэгсэхгүй болгосон ба энэхүү давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг цалин хөлс болон нийгмийн даатгалын шимтгэл нөхөн төлөх хэсгийг өөрчилж, нэхэмжлэлийг хангахаар шийдвэрлэв. Учир нь хариуцагч байгууллага нь нэхэмжлэгчийг ажлаас халсан тушаал гаргаагүй, хөлөдмөл харилцааг дуусгавар болгоогүй байсан тул түүнийг ажил, албан тушаалд нь үргэлжлүүлэн ажиллуулах үүрэгтэй байсан байна.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Хүүхдээ 3 нас хүртэл асрах, асарсан хугацааны нийгмийн даатгалын шимтгэлийг ажил олгогч байгууллага төлүүлэх үүрэгтэй (Нийгмийн даатгалын сангаас олгох тэтгэвэр, тэтгэмжийн тухай хууль 3.3).
• Ажил, албан тушаалыг хэвээр хадгалах үүрэг биелүүлээгүй тул ажилгүй байсан хугацааны цалин хөлсийг дундаж цалингаар тодорхойлж нөхөн төлүүлэх ёстой (Хөдөлмөрийн хууль 35.1.4, 106.1.2).
• Хариуцагч байгууллага нь нэхэмжлэгчийг ажлаас халсан ямар нэгэн шийдвэр гаргаагүй, хөлөдмөл харилцааг дуусгавар болгоогүй байсан тул түүнийг ажилд үргэлжлүүлэн ажиллуулах үүрэг нь дуусгавар болсон гэж үзэх үндэслэлгүй (Хөдөлмөрийн хууль 106.1.2).