Улсын дээд шүүхийн Шүүх хуралдааны тогтоол

📄 ХЭРГИЙН ТОВЧ ТАНИЛЦУУЛГА

• Үйл явдал: Нэхэмжлэгч Г.Энхтүвшин нь хариуцагч “МДТОФ” ХХК-тай орон сууц захиалан бариулах гэрээ байгуулж, 27 м.кв талбайтай орон сууц худалдан авсан боловч, хэмжилтээр 22.59 м.кв буюу 4.41 м.кв дутуу гарсан тул зөрүү төлбөр болон хэмжилтийн хөлс гаргуулахаар нэхэмжилжээ.
• Нэхэмжлэгч: Г.Энхтүвшин нь орон сууцны дутуу талбайн үнэ 5,553,333 төгрөг болон хэмжилтийн хөлс 40,000 төгрөгийг хариуцагчаас гаргуулахыг шаардсан.
• Хариуцагч: “МДТОФ” ХХК нь гэрээний 6.3-т зааснаар орон сууцны талбайн хэмжээг тэнхлэгээр тооцсон тул гэрээний үүргээ биелүүлсэн, нэхэмжлэлийг хүлээн зөвшөөрөхгүй гэж маргасан.

🏛️ АНХАН ШАТ

• Өдөр: 2016-03-03, Дугаар: 101/ШШ2016/02044
• Шийдвэр: Нэхэмжлэлийг бүхэлд нь хэрэгсэхгүй болгосон.
• Үндэслэл: Иргэний хуулийн 243.1, 255.1.1-д зааснаар нэхэмжлэгч эд хөрөнгийг хүлээн авахдаа доголдлыг мэдсэн буюу мэдэх боломжтой байсан тул шаардлага гаргах эрхээ алдсан гэж үзсэн.

🔁 ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ

• Өдөр: 2016-04-27, Дугаар: 824
• Гомдлол гаргагч: Нэхэмжлэгчийн өмгөөлөгч
• Гомдлолын шалтгаан: Анхан шатны шүүх хуулийг буруу хэрэглэж, нэхэмжлэгч эд хөрөнгийн доголдлыг мэдэх боломжгүй байсан.
• Шийдвэр: Анхан шатны шүүхийн шийдвэрийн тогтоох хэсгийн заалтыг өөрчилж, бусад заалтыг хэвээр үлдээсэн.
• Үндэслэл: Иргэний хуулийн 254.4-т зааснаар нэхэмжлэгч орон сууцны талбайн зөрүүг шаардах эрхтэй гэж үзсэн.

⚖️ ХЯНАЛТЫН ШАТ

• Өдөр: 2016-06-21, Дугаар: 210/МА2016/00742
• Гомдлол гаргагч: Нэхэмжлэгчийн өмгөөлөгч Б.Ганболд
• Гомдлолын шалтгаан: Анхан болон давж заалдах шатны шүүх хэрэглэвэл зохих хуулийг хэрэглээгүй, хэрэглэх ёсгүй хуулийг хэрэглэсэн, Монгол Улсын стандартыг зөрчсөн гэрээний заалтыг хүчингүй болгоогүй.
• Шийдвэр: Давж заалдах шатны шүүхийн магадлалыг хэвээр үлдээж, нэхэмжлэгчийн өмгөөлөгчийн хяналтын журмаар гаргасан гомдлыг хангахгүй орхисон.

📚 ҮНДЭСЛЭЛ

• Зохигчдын хооронд Иргэний хуулийн 243.1-д заасан худалдах, худалдан авах гэрээний харилцаа үүссэн.
• Шинжээчийн дүгнэлтээр орон сууцны талбай 22.59 м.кв болох нь тогтоогдсон бөгөөд хариуцагч гэрээгээр тохирсон хэмжээний эд хөрөнгийг хүлээлгэн өгөөгүй нь тогтоогдсон.
• Нэхэмжлэгч орон сууцыг хүлээж авах үедээ доголдлыг мэдсэн буюу мэдэх боломжтой байсан тул Иргэний хуулийн 248.2, 255.1.1-д зааснаар шаардлага гаргах эрхээ алдсан гэж анхан шатны шүүх дүгнэсэн нь хууль зөрчөөгүй.
• Давж заалдах шатны шүүх Иргэний хуулийн 254.4-т зааснаар нэхэмжлэгч орон сууцны талбайн зөрүү 4.41 м.кв-ийн үнийг шаардах эрхтэй гэж дүгнэж, шийдвэрт хууль хэрэглээний өөрчлөлт оруулсан нь үндэслэлтэй.
• Анхан шатны шүүх нэхэмжлэгчийг буруу заасан алдааг давж заалдах шатны шүүх залруулсан нь Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хуулийн 166.4-т заасан үүргээ хэрэгжүүлсэн.
• Давж заалдах шатны шүүхийн магадлалыг хэвээр үлдээх нь зүйтэй.