Нийслэлийн Иргэний хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Ажил олгогч тал ажилтныг түр орлон ажиллуулах үед нэмэгдэл цалин олгох эрх зүйн үүрэг, түүнийг хэрэгжүүлэх нөхцөлүүд (харилцан тохиролцох эсэх) дээр маргаан үүсэв. Ажил олгогч тал нэхэмжлэгчийг өөрийн үүрэгт ажлыг хавсран гүйцэтгүүлэх тушаал гаргасан боловч үндсэн цалингийн 40 хувиар нэмэгдэл цалин олгоогүй тул нэхэмжлэгч нэмэгдэл цалин болон даатгалын шимтгэлийг нөхөн төлүүлэхээр шаардсан.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Ажил олгогч тал түр орлон ажиллуулах тушаал гаргасан тул нэмэгдэл цалин олгох ёстой, мөн ажил олгогч талын гаргасан тушаал нь талуудын хоорондын хөдөлмөрийн гэрээнд өөрчлөлт оруулж, харилцан тохиролцоогүй тул үндэслэлгүй гэж үзсэн.
• Хариуцагч: Ажил олгогч нь ажилтныг түр орлон ажиллуулах эсвэл хавсран ажиллуулах эрхтэй тул ажилтантай тохиролцосон гэж үзэх ёстой, мөн төсөвт тусгагдаагүй тул цалин хөлсийг нэмж олгохгүй байх нь зохицуулалт гэж үзсэн.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийн үндсэн шаардлагыг хагасаж, нэмэгдэл цалингийн хэсгийг гаргуулж олгох шийдвэр гаргасан бөгөөд давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хэвээр үлдээв. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хэвээр үлдээсэн, учир нь ажил олгогчийн гаргасан тушаал нь ажилтантай харилцан тохиролцсон гэж үзэх үндэслэлтэй бөгөөд нэхэмжлэлийн шаардлага үндэслэлтэй байна.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Ажил олгогч нь ажилтныг түр орлон ажиллуулах үед нэмэгдэл цалин олгохыг хамтын гэрээ болон хөдөлмөрийн дотоод журмаар заасан тул энэ нь ажил олгогчийн заавал биелүүлэх үүрэг болдог (Хөдөлмөрийн тухай хууль 56.2).
• Ажил олгогч нь ажилтантай тохиролцож ажил хавсран гүйцэтгүүлэх, эсхүл эзгүй байгаа ажилтны үүргийг түр орлон гүйцэтгүүлэх эрхтэй тул ажил олгогчийн тушаал нь талуудын хоорондын тохиролцоог илэрхийлнэ (Хөдөлмөрийн тухай хууль 56.1).
• Ажил олгогч нь ажилтныг түр орлон ажиллуулах үед нэмэгдэл цалин олгох үүрэгтэй тул нийгмийн болон эрүүл мэндийн даатгалын шимтгэлийг төлж, баталгаажуулах үүрэгтэй (Хөдөлмөрийн тухай хууль 43.2.7).