ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Нэхэмжлэгч нь хариуцагчаас зээлийн гэрээний дагуу 10 000 000 төгрөг гаргуулах шаардлага гаргасан. Хариуцагч нь нэхэмжлэлийг эс зөвшөөрч, өмнө нь төлсөн мөнгө, гэрээний нөхцөл байдлын талаар тайлбар хийсэн.
АНХАН ШАТ: Хариуцагчаас 8 537 500 төгрөг гаргуулж, нэхэмжлэгчид олгож, нэхэмжлэлийн 1 462 500 төгрөгт холбогдох хэсгийг хэрэгсэхгүй болгож шийдвэрлэсэн.
ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Хариуцагч нь анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хүчингүй болгож, хэргийг буцааж өгөхийг хүссэн. Гол үндэслэл нь нэхэмжлэгчтэй 21 600 000 төгрөгийн төлбөр хийсэн, шүүх нотлох баримтыг бүрэн бус үнэлсэн, хуулийн зүйл заалтыг буруу тайлбарласан гэсэн.
ҮНДЭСЛЭЛ: Зээлийн гэрээний дагуу мөнгө бодитоор шилжүүлэн өгсөн эсэхийг Иргэний хуулийн 282 дугаар зүйлийн 282.4-т заасны дагуу тогтоох шаардлагатай. Талууд хооронд үүссэн өр авлагыг хүлээн зөвшөөрч гарын үсэг зурсан нь гэрээний харилцаа үүсгэсэн гэж үзэх боловч, гэрээний зүйл болох мөнгийг бодитоор шилжүүлэн өгсөн нь нотлогдоогүй тохиолдолд зээлийн гэрээ байгуулагдсанд тооцохгүй. Хариуцагч нь өөрийн хүсэл зоригоо илэрхийлэн гарын үсэг зурсан хэлцлийг хүчин төгөлдөр гэж үзнэ. Шүүх анхан шатны шийдвэрт өөрчлөлт оруулж, хариуцагчаас 6 626 500 төгрөг гаргуулж, нэхэмжлэгчид олгохоор тогтоосон.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух