Улсын дээд шүүхийн Тогтоол

Үйл явдал

Хот байгуулалтын тухай хуулийн заалтыг тайлбарлах, иргэдийн оролцооны зарчмыг хэрэгжүүлэх асуудал. Газрын эзэмшигч барилга барих зөвшөөрөл авах хүсэлт гаргасан ч хөрш зэргэлдээ иргэд, сууц өмчлөгчдийн холбооноос эсэргүүцэл илэрч, захиргааны байгууллага тухайн маргааныг шийдвэрлэсний дараа л хэлэлцэхээр хойшлуулсан. Нэхэмжлэгч энэ үйлдлийг хууль бус гэж үзэн шүүхэд хандсан.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Барилга барих зөвшөөрөл олгохгүй байгаа, хөрш зэргэлдээний барилгын зургийг баталсан шийдвэрийг хүчингүй болгохыг хүссэн. Хуульд заасан бүх баримтыг бүрдүүлсэн ч "хөрш зэргэлдээний зөвшөөрөл" гэх мэт хуульд заагаагүй нөхцөлөөр татгалзсан нь хууль бус гэж үзсэн.
• Хариуцагч (захиргааны байгууллага): Хот байгуулалтын тухай хуулийн иргэдийн оролцоо, саналыг тусгах заалтад нийцүүлэн, эсэргүүцэл илэрсэн тул маргааныг шийдвэрлэсний дараа л хэлэлцэх нь зүйтэй гэж үзсэн. Мөн нэхэмжлэгчийн төлөвлөсөн барилгын талбай нь хуульд заасан 70 хувийн хязгаарыг давсан тул зөвшөөрөл олгох боломжгүй гэж тайлбарласан.

Шатуудын шийдвэр

Доод шатны шүүх нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгосон. Дээд шатны шүүх доод шатны шийдвэрийг хэвээр үлдээсэн. Учир нь захиргааны байгууллага нь иргэдийн оролцооны зарчмыг зөрчөөгүй, нэхэмжлэгчийн төлөвлөгөө нь барилгажих талбайн хуулийн хязгаарлалтыг зөрчсөн, мөн шүүх хуралдаанд оролцсон шүүгчдийн давтамж нь хуулийн хориглолтыг зөрчөөгүй гэж үзсэн.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Хот байгуулалтын төлөвлөгөөнд иргэдийн санал, эсэргүүцлийг тусгах үүднээс захиргааны байгууллага маргаантай асуудлыг шийдвэрлэсний дараа л барилгын зөвшөөрлийг хэлэлцэх нь хуульд нийцсэн үйлдэл юм. (Хот байгуулалтын тухай хууль 17.1, 17.2)
• Барилга барих зөвшөөрөл олгохдоо барилгажих талбайн хэмжээ нь газрын талбайн 70 хувиас хэтрэхгүй байх шаардлагыг хатуу баримтлах бөгөөд үүнд нийцээгүй тохиолдолд зөвшөөрөл олгох үндэслэлгүй болно. (Хот байгуулалтын тухай хууль 12.8)
• Захиргааны хэрэг хянан шийдвэрлэх ажиллагаанд урьд нь оролцсон шүүгч өөр шатны шүүхээр хянан шийдвэрлэхэд оролцохыг хориглосон заалт нь шүүгч тодорхой хэрэгт хэдэн удаа оролцсоноос үл хамааран, зөвхөн тухайн хэрэгтэй холбоотойгоор оролцсон эсэхийг шалгахад чиглэгдсэн бөгөөд давтамж өөрөө хууль зөрчсөн гэж үзэх үндэслэл болохгүй. (Захиргааны хэрэг хянан шийдвэрлэх тухай хууль 531.1)