Үйл явдал
Газрын эзэмших эрхийг барьцаалахад төрийн захиргааны байгууллагаас Засаг даргын зөвшөөрөл авах шаардлагыг хангаагүй гэж үзэн барьцааны бүртгэлийг хүчингүй болгохыг шаардсан захиргааны маргаан. Нэхэмжлэгч өөрийн газрыг барьцаалахыг зөвшөөрөөгүй, Засаг даргын албан бичгээр зөвшөөрөл аваагүй тул бүртгэл хууль бус гэж үзсэн бол захиргааны байгууллага нь нэхэмжлэгчийн гарын үсэг, бичиг баримтууд дээр үндэслэн хуулийн дагуу бүртгэл хийснийг эсэргүүцсэн.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Газрын алба нь Засаг даргын зөвшөөрөл аваагүйгээр барьцааны бүртгэл хийсэн нь Газрын тухай хуулийн заалтыг зөрчсөн бөгөөд өөрийн зөвшөөрөлгүйгээр эрхээ хязгаарласан гэж үзэв.
- Хариуцагч (захиргааны байгууллага): Нэхэмжлэгч нь барьцааны гэрээнд гарын үсэг зурсан, газар эзэмших эрхээ барьцаалахыг зөвшөөрсөн бичиг баримт байгаа тул бүртгэл хийх үндэслэл бүрдсэн гэж үзэв.
Шатуудын шийдвэр
Доод шатны шүүхүүд нэхэмжлэлийн шаардлагыг хэрэгсэхгүй болгосон. Улсын дээд шүүх доод шатны шийдвэр, магадлалыг хэвээр үлдээж, нэхэмжлэгчийн гомдлыг хангахгүй орхив. Шүүх нь нэхэмжлэгч өөрөө барьцааны гэрээнд гарын үсэг зурсан, газраа барьцаалахыг зөвшөөрсөн баримт байгаа тул "зөвшөөрөлгүй" гэж үзэх үндэслэлгүй, захиргааны байгууллагын үйл ажиллагаа хуульд нийцсэн гэж дүгнэв.
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Газар эзэмшигч нь эзэмших эрхээ барьцаалахдаа Засаг даргын зөвшөөрөл авах шаардлагагүй бөгөөд өөрийн хүсэл зориг, гарын үсэг зурсан баримтад үндэслэн газрын албанд бүртгүүлэх эрхтэй (Газрын тухай хууль 38.5).
- Нэхэмжлэгч өөрөө барьцааны гэрээнд гарын үсэг зурсан, газраа барьцаалахыг зөвшөөрсөн баримт байгаа тохиолдолд "зөвшөөрөлгүй" гэж үзэх үндэслэл тогтоогдохгүй (Газрын тухай хууль 38.5).
- Доод шатны шүүхийн шийдвэр хууль ёсны, үндэслэлтэй байх үед дээд шүүх түүнийг хэвээр үлдээх ёстой (Захиргааны хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 127.2.1).
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух