ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Нэхэмжлэгч нь өөрийн хүү П.Т, бэр Б.М нарын гэр бүлийн хамтран өмчлөх дундын орон сууцыг өмчлөлдөө шилжүүлэн авахыг шаардсан. Хариуцагч нар нь орон сууц нь гэр бүлийн хамтран өмчлөх дундын хөрөнгө болохыг, мөн захиалгын гэрээ, төлбөрийн баримтууд нь нэхэмжлэлийн шаардлагыг үгүйсгэж байгааг тайлбарласан. АНХАН ШАТ: Анхан шатны шүүх нь Иргэний хуулийн 492 дугаар зүйлийн 492.1.1-д заасныг үндэслэн нэхэмжлэлийг хангаж, орон сууцыг нэхэмжлэгчийн өмчлөлд шилжүүлэхийг хариуцагч нарт даалгасан. ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Хариуцагчийн өмгөөлөгч нь анхан шатны шүүх нь нотлох баримтыг зөв үнэлээгүй, хууль зүйн үндэслэлгүй шийдвэр гаргасан гэж гомдол гаргасан. Давж заалдах шатны шүүх нь анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хүчингүй болгож, хэргийг дахин хянуулахаар буцаасан. ХЯНАЛТЫН ШАТ: Хяналтын шатны шүүх нь давж заалдах шатны шүүх нотлох баримтыг үнэн зөв, эргэлзээгүй талаас нь үнэлээгүй гэж үзэж, анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хүчингүй болгон, нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгосон. ҮНДЭСЛЭЛ: Шүүх нь маргаантай орон сууц нь гэрлэгчид буюу П.Т, Б.М нарын гэр бүлийн хамтран өмчлөх дундын хөрөнгө болохыг тогтоосон. Нэхэмжлэгч Д.П нь гэр бүлийн гишүүн биш тул уг хөрөнгийг өөрийн өмчлөлд шилжүүлэхийг шаардах эрхгүй бөгөөд нэхэмжлэлийн үндэслэл нь хууль зүйн хувьд үндэслэлгүй байна.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух