ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Нэхэмжлэгч нь хариуцагчаас зээлийн гэрээний үүрэгт 4,000,000 төгрөг гаргуулах нэхэмжлэл гаргасан. Хариуцагч нь уг мөнгөөр бараа худалдан авч нэхэмжлэгчдэд шилжүүлсэн, зээлийн гэрээ үүсээгүй гэж маргасан. АНХАН ШАТ: Иргэний хуулийн 281, 282 дугаар зүйлд заасны дагуу хариуцагчаас 4,000,000 төгрөг гаргуулан нэхэмжлэгчдэд олгож, улсын тэмдэгтийн хураамж төлүүлэхээр шийдвэрлэсэн. ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Хариуцагчийн өмгөөлөгч нь анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг эс зөвшөөрч, талуудын хооронд зээлийн гэрээ байгуулагдаагүй, нэхэмжлэгч өөрийн мөнгөөр бараа худалдан авсан, баримт бичигт засвар хийгдсэн байж болзошгүй, улсын дээд шүүхийн тайлбараар зээлийн гэрээ хийсэн үндэслэлгүй гэж гомдол гаргав. ХЯНАЛТЫН ШАТ: Анхан шатны шүүх нотлох баримтыг буруу үнэлж, Иргэний хуулийн холбогдох заалтыг буруу хэрэглэсэн нь хууль ёс, үндэслэлгүй шийдвэр гаргахад хүргэсэн. Талуудын хооронд зээлийн гэрээний харилцаа үүссэн нь нотлогдоогүй, харин бараа худалдан авахтай холбоотой маргаан үүссэн. ҮНДЭСЛЭЛ: Талуудын хооронд Иргэний хуулийн 281 дүгээр зүйлийн 281.1-д заасан зээлийн гэрээний харилцаа үүссэн нь хэргийн баримтаар тогтоогдоогүй. Гэрээний үндэслэл болсон мөнгө бодитоор шилжүүлэгдсэн нь тогтоогдоогүй, харин бараа худалдан авалт хийгдсэн нь тогтоогдсон. Иймд анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хүчингүй болгож, нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгосон.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух