Үйл явдал
Ажил олгогч байгууллага болон ажилтан хоёрын дундах хөдөлмөрийн харилцааны улмаас учирсан гэм хортын нөхөн төлбөр болон сэтгэл санааны хохирлыг нөхөн төлүүлэх асуудал. Ажилтан ажил үүргээ гүйцэтгэх явцдад бусдын амь насыг аврах гэж байгаад нас барсан тул түүний ар гэрт дундаж цалин хөлс болон бусад зардлыг нэхэмжилсэн.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Ажилтан ажил үүргээ гүйцэтгэж байх үед нас барсан тул дундаж цалин хөлс, сэтгэл санааны хохирол, оршуулгын зардал болон өмгөөллийн хөлсийг нэхэмжлэв.
- Хариуцагч: Ажилтан ажлын цагаар зохих зөвшөөрөлгүйгээр ажлын байраа орхиж байсан тул ажил олгогчийн буруугаас биш гэж үзэн, нэхэмжлэлийн шаардлагыг хэрэгсэхгүй болгохыг үндэслэл болгосон.
Шатуудын шийдвэр
Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийн зарим шаардлагыг хүлээн зөвшөөрч, хариуцагч байгууллагаас цалин хөлс болон өмгөөллийн хөлс олгохыг шийдвэрлэсэн. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хэвээр үлдээж, хариуцагч байгууллагын гомдлыг хангахгүй орхив. Ажилтан ажил үүргээ гүйцэтгэж байх үед нас барсан нь үйлдвэрлэлийн осол болох акт тогтоогдсон тул ажил олгогч хариуцах ёстой, учир нь ажилтан ажил олгогчийн удирдлага хяналтаас гадуур осолд өртсөн гэх хариуцагчийн тайлбар нотлогдоогүй.
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Ажилтан ажил үүргээ гүйцэтгэж байх үед нас барсан тохиолдолд түүний ар гэрт дундаж цалин хөлсийг тооцож нөхөн төлөх ёстой (Хөдөлмөрийн тухай хууль 97.1.2).
- Сэтгэл санааны хохирлыг нөхөн төлөх нь зөвхөн нэр төр, алдар хүнд гутаасан тохиолдолд л хамааралтай (Иргэний хууль 511.3).
- Ажил олгогч байгууллага ажилтныг томилсон, цалин хөлсийг төлж ирсэн, мөн ажилтан аврах үйлдэл хийх үед ажил олгогчийн удирдлага хяналтаас гадуур осолд өртсөн гэх баримт нотлогдоогүй тул ажил олгогч хариуцах ёстой (Иргэний хууль 219.1).
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух