ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Иргэн Б.Б нь харилцагч Д.М-аас 24,416,000 төгрөг гаргуулах тухай нэхэмжлэл гаргасан. Нэхэмжлэгч нь БНХАУ-ын иргэн Б-аас барилгын материал захиалахдаа Д.М-ын данс руу мөнгө шилжүүлсэн боловч бараа аваагүй. Хариуцагч Д.М нь уг мөнгийг танихгүй иргэн рүү дамжуулсан, нэхэмжлэгчтэй гэрээ байгуулаагүй гэж тайлбарласан. АНХАН ШАТ: Иргэний хуулийн 492 дугаар зүйлийн 492.1.1-д заасны дагуу хариуцагч Д.М-аас 24,416,000 төгрөгийг гаргуулж нэхэмжлэгч Б.Б-т олгохоор шийдвэрлэсэн. ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Хариуцагч нь анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг үндэслэлгүй, нотлох баримтыг дутуу үнэлсэн хэмээн гомдол гаргасан. Нэхэмжлэгч нь хариуцагчийн гомдол үндэслэлгүй, шилжүүлсэн мөнгө нь Д.М-ын дансанд байгаа тул үндэслэлгүй хөрөнгөжсөн гэж үзэх үндэслэлтэй хэмээн тайлбарлав. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шүүхийн хууль зүйн дүгнэлтийг залруулж, харилцан үйлчлэлийг хүчин төгөлдөр бус хэлцэл гэж үзэн анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хэвээр үлдээж, гомдлыг хангахгүй орхисон.
ҮНДЭСЛЭЛ: Хариуцагч нь дамжуулагчаар ажилласан нь банк, санхүүгийн үйл ажиллагааг зохицуулах хууль тогтоомжийг зөрчсөн, хүчин төгөлдөр бус хэлцэл болсон. Талууд хүчин төгөлдөр бус хэлцлийн үр дагаврыг арилгах үүрэгтэй тул хариуцагч нь хүлээн авсан мөнгийг нэхэмжлэгчид буцаан шилжүүлэх Иргэний хуулийн 56 дугаар зүйлийн 56.5-т нийцнэ. Анхан шатны шүүхийн Иргэний хуулийн 492 дугаар зүйлийн 492.1.1-т заасныг баримталсан дүгнэлт зөв байна.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух