ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Үл хөдлөх хөрөнгийн өмчлөх эрхийг тогтоолгох тухай нэхэмжлэл. Нэхэмжлэгч нь худалдах-худалдан авах гэрээний үндэслэлээр өмчлөх эрхээ тогтоолгохыг шаардсан. Хариуцагч болон гуравдагч этгээдүүд нь нэхэмжлэлийг эс зөвшөөрөв. АНХАН ШАТ: Нэхэмжлэлийг Иргэний хуулийн 110.1-р зүйлийг баримтлан бүхэлд нь хэрэгсэхгүй болгосон. ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Нэхэмжлэгч нь анхан шатны шүүхийн шийдвэр үндэслэлгүй, нотлох баримтыг буруу үнэлсэн, хууль хэрэглээний алдаатай гэж гомдол гаргав. Улсын бүртгэлд тусгай тэмдэглэл хийгдсэн байсан нь бүртгэл өөрчлөх боломжгүй байсныг нотолж байсан боловч энэ нь өмчлөх эрх үүсэхэд саад болохгүй, шүүхээс бүртгэл хийгдээгүй тул өмчлөгч биш гэж дүгнэн, улсын бүртгэлийн тухай хуулийн 11.9, Иргэний хуулийн 43.2.3-р зүйлийг баримтлан нэхэмжлэгч нарт өмчлөх эрх үүсээгүй хэмээн дүгнэлээ. Анхан шатны шүүхийн шийдвэрт Иргэний хуулийн 101.6, 106.3-р зүйлийг баримтлан өөрчлөлт оруулж, бусад хэсгийг хэвээр үлдээн шийдвэрлэв. ҮНДЭСЛЭЛ: Үл хөдлөх эд хөрөнгийн өмчлөх эрх нь улсын бүртгэлд бүртгүүлснээр үүсдэг. Нэхэмжлэгч нь худалдах-худалдан авах гэрээгээр хөрөнгө шилжүүлэн авсан боловч улсын бүртгэлд гэрээгээ бүртгүүлээгүй тул өмчлөх эрх үүсээгүй. Өмнө нь хийгдсэн шүүхийн шийдвэрүүд нь өмчлөх эрхийг тогтооход хангалттай үндэслэл болоогүй.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух