ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Нэхэмжлэгч нь хариуцагчаас 10,000,000 төгрөг гаргуулах нэхэмжлэл гаргасан. Хариуцагч нь нэхэмжлэгчтэй танихгүй, гэрээ хэлцэл хийгээгүй, зээл аваагүй гэж маргасан. АНХАН ШАТ: Хариуцагчаас 10,000,000 төгрөгийг гаргуулж нэхэмжлэгчид олгох, улсын тэмдэгтийн хураамжийг хариуцагчаас гаргуулж нэхэмжлэгчид олгохоор шийдвэрлэсэн. ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Хариуцагч нь анхан шатны шийдвэрийг эс зөвшөөрч, нэхэмжлэгчтэй ямар нэгэн гэрээ хэлцэл хийгээгүй, авсан зээл байхгүй, мөнгөний баримт нь өөр харилцаанаас үүдэлтэй гэж гомдол гаргасан. Нэхэмжлэгч нь хариуцагчийн гомдлыг зөвшөөрөхгүй, хариуцагч нь мөнгө авсан талаар маргаагүй, анхан шатны шийдвэрийг хэвээр үлдээхийг хүссэн. ҮНДЭСЛЭЛ: Анхан шатны шүүх нь хариуцагч нь мөнгөн хөрөнгө авсан хууль зүйн үндэслэлээ нотолж чадаагүй гэж дүгнэн Иргэний хуулийн 492 дугаар зүйлийг баримтлан шийдвэрлэсэн нь оновчгүй байна. Нэхэмжлэгч нь зээлийн гэрээний үүрэг гэж шаардсан тул шүүх нь хариуцагчийн татгалзлын хуулийн зохицуулалтыг бус, харин нэхэмжлэлийн шаардлагад хамааралтай хуулийн зохицуулалтыг баримтлах ёстой. Гэрч Л.З-ийн мэдүүлэг хариуцагчийн татгалзлыг няцаасан тул хариуцагчаас 10,000,000 төгрөгийг гаргуулан нэхэмжлэгчид олгох нь зүйтэй. Анхан шатны шүүхийн шийдвэрт Иргэний хуулийн 492 дугаар зүйлийн 492.1.1-д заасныг Иргэний хуулийн 281 дүгээр зүйлийн 281.1 дэх хэсэгт гэж өөрчилж, хариуцагчийн давж заалдах гомдлыг хангахгүй орхисугай.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух