ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Иргэн Б.Э нь иргэн Т.Н-ээс 4,350,000 төгрөг гаргуулах шаардлагатай байсан. Б.Э нь Т.Н-д нийт 13,000,000 төгрөг зээлүүлсэн бөгөөд Т.Н нь 8,650,000 төгрөгийг буцаан төлсөн гэж мэдүүлсэн. Т.Н нь зээлийн гэрээний үүрэгт 1,800,000 төгрөгийн бараа өгснөө тооцохыг шаардсан. АНХАН ШАТ: Иргэний хуулийн 281 дүгээр зүйлийн 281.1 дэх хэсгийг баримтлан, Т.Н-ээс 4,350,000 төгрөг гаргуулж Б.Э-д олгох шийдвэр гаргасан. ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Хариуцагч Т.Н нь анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг эс зөвшөөрч, 1,800,000 төгрөгийн барааг төлбөрт тооцуулж шийдвэрлүүлэхээр гомдол гаргасан. Нэхэмжлэгч Б.Э нь ямар нэгэн бараа аваагүй, зээлийн үлдэгдэл мөнгөө нэхэмжилж байгаа бөгөөд анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хэвээр үлдээхийг хүссэн.
ҮНДЭСЛЭЛ: Талууд зээлийн гэрээний харилцаа, зээлүүлсэн болон төлсөн мөнгөн дүнгийн талаар маргаагүй. Харин зээлийн үүрэгт бараа өгсөн эсэх талаар маргасан. Хэргийн баримтаар Т.Н нь Б.Э-д төлөх зээлийн үүрэгт 1,800,000 төгрөгийн бараа өгсөн нь тогтоогдоогүй байна. Анхан шатны шүүх нь хэрэгт авагдсан нотлох баримтыг хуульд заасан журмын дагуу үнэлж, зөв дүгнэлт хийсэн тул давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хэвээр үлдээжээ.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух