ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Нэхэмжлэгч нь унадаг, татдаг өвчтэй байх хугацаандаа эгч Ц.Цолмонг итгэмжлэгдсэн төлөөлөгчөөрөө бүртгүүлэн, 2008-2016 оны хооронд олгогдсон группийн мөнгийг авч ашигласан гэж үзээд, үүний төлбөрт 6,976,520 төгрөгийг "Хаан банк" ХХК болон Ц.Цолмон нараас гаргуулахаар нэхэмжилсэн. АНХАН ШАТ: Анхан шатны шүүх Иргэний хуулийн 492 дугаар зүйлийн 492.1.1-т заасныг үндэслэн "Хаан банк" ХХК-иас 1,378,500 төгрөгийг, Ц.Цолмоноос 4,020,348 төгрөгийг гаргуулан нэхэмжлэгчид олгож, нэхэмжлэлийн зарим хэсгийг хэрэгсэхгүй болгосон. ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Хариуцагч Ц.Цолмон болон "Хаан банк" ХХК нар анхан шатны шүүхийн шийдвэртэй холбогдуулан давж заалдах гомдол гаргасан. "Хаан банк" ХХК нь нэхэмжлэлийн шаардлага тодорхойгүй, шүүх шинжээчийн дүгнэлтийг буруу үнэлсэн, банк нь бусдын хөрөнгийг үндэслэлгүй олж аваагүй гэж маргасан. Ц.Цолмон нь итгэмжлэлээр мөнгө авч, тэтгэвэр болон бусад хэрэгцээнд зарцуулсан гэж тайлбарласан. ҮНДЭСЛЭЛ: Давж заалдах шатны шүүх нь анхан шатны шүүх хэргийн бодит нөхцөл байдал, нотлох баримтыг бүрэн үнэлж чадаагүй, Иргэний хуулийн 492 дугаар зүйлийн 492.1.1, 497 дугаар зүйлийн 497.1.1-ийг буруу хэрэглэсэн гэж үзэж, анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хүчингүй болгон, нэхэмжлэлийн шаардлагыг бүхэлд нь хэрэгсэхгүй болгосон. Банкны хувьд хөрөнгө эрх зүйн үндэслэлгүйгээр нэмэгдсэн нь тогтоогдоогүй, нэхэмжлэгч нь өөрийн нэхэмжлэлийн шаардлага, үндэслэлээ нотлох үүргээ хангалттай биелүүлээгүй гэж дүгнэсэн.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух