ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: “А-Ө” ХХК нь “Н-Э” ХХК-аас 416 028 873 төгрөг гаргуулах нэхэмжлэл гаргасан. Нэхэмжлэгчийн тайлбараар, “Ар Ий Си” ХХК нь “А-Ө” ХХК-тай байгуулсан гэрээгээ цуцалснаас үүдэн “Н-Э” ХХК-д шилжүүлсэн 205 160 625 төгрөг болон 210 868 248 төгрөгийн бараа материалыг хасаагүй тул энэ мөнгийг гаргуулна гэжээ. Хариуцагч нь энэ нэхэмжлэл нь өмнө нь шийдвэрлэгдсэн хэргүүдтэй давхацсан, нэхэмжлэлийн зарим хэсгийг нотлоогүй гэж эсэргүүцэв.
АНХАН ШАТ: “Н-Э” ХХК-иас 205 160 625 төгрөг гаргуулан “А-Ө” ХХК-д олгож, нэхэмжлэлийн үлдэх 210 868 248 төгрөгийг хэрэгсэхгүй болгож шийдвэрлэв. Иргэний хуулийн 492 дугаар зүйлийн 492.1.1-д заасныг үндэслэв.
ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Нэхэмжлэгч: Анхан шатны шүүх 210 868 248 төгрөгийн бараа материалыг “Н-Э” ХХК шилжүүлэн авсан боловч “хариуцах этгээд нь биш” гэж дүгнэсэн нь хууль зүйн үндэслэлгүй. “Н-Э” ХХК нь гэрээ ёсоор бараа материалын зардлыг хариуцах үүрэгтэй байсан. Иймд анхан шатны шийдвэрийг хүчингүй болгож, нэхэмжлэлийн шаардлагыг бүхэлд нь хангаж өгнө үү. Хариуцагч: “Ар Ий Си” ХХК-ийн давхардуулан олгосон гэх 205 160 625 төгрөгийн төлбөрийн талаарх тайлбар, баримтыг буруу үнэлсэн. Улсын Дээд шүүхийн өмнөх тогтоолоор шийдвэрлэгдсэн байдалтай давхацсан байна. Иймд 205 160 625 төгрөгийн нэхэмжлэлийг хангаж шийдвэрлэсэн хэсгийг хүчингүй болгоно уу.
ҮНДЭСЛЭЛ: Анхан шатны шүүхийн шийдвэр хууль ёсны бөгөөд үндэслэлтэй байна. “Ар Ий Си” ХХК нь “Н-Э” ХХК-ийн дансанд 205 160 625 төгрөг шилжүүлсэн нь тогтоогдсон боловч уг мөнгө нь “А-Ө” ХХК-аас “Н-Э” ХХК-д төлөх ажлын хөлснөөс хасагдахгүйгээр давхардуулж нэхэмжилсэн байна. Иргэний хуулийн 492 дугаар зүйлийн 492.1.1-д заасны дагуу “А-Ө” ХХК нь “Н-Э” ХХК-аас үндэслэлгүй хөрөнгөжсөн гэж 205 160 625 төгрөгийг шаардах эрхтэй. Харин 210 868 248 төгрөгийн бараа материалын хувьд “Н-Э” ХХК нь “А-Ө” ХХК-ийн хариуцах этгээд биш гэж үзсэн нь хууль зүйн үндэслэлтэй. Зохигчдын давж заалдах гомдлыг хангахгүй орхив.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух