ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Нэхэмжлэгч “М” ХХК нь хариуцагч “Х” ХХК-тай байгуулсан зээлийн гэрээний барьцаанд байсан 4 орон сууцыг төлбөрийн үүргээ биелүүлээгүйн улмаас өмчлөх эрхээрээ авсан боловч хариуцагч нь тухайн орон сууцыг чөлөөлж өгөхгүй байгаа тул албадан чөлөөлүүлэхээр нэхэмжилсэн.
АНХАН ШАТ: Иргэний хуулийн 106.1-д заасны дагуу нэхэмжлэлийн шаардлагыг хангаж, 4 орон сууцыг чөлөөлж нэхэмжлэгчид хүлээлгэн өгөхийг хариуцагчид даалгасан.
ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Хариуцагчийн төлөөлөгч орон сууцнууд хариуцагчийн эзэмшилд байдаггүй, хариуцагчийн ажилчид болон гуравдагч этгээд эзэмшиж байгаа нь тогтоогдсон, мөн хэргийг хянан шийдвэрлэх ажиллагааны журам зөрчигдсөн гэж гомдол гаргасан. Давж заалдах шатны шүүхээс анхан шатны шүүх нь хариуцагчийг зөв тодруулаагүй, орон сууцыг эзэмшиж буй жинхэнэ этгээдүүдийг хэрэгт татан оролцуулаагүй, тэдгээрийн эрх ашгийг тодруулаагүй, улмаар хэргийн бодит байдлыг бүрэн тогтоож чадаагүй гэж үзэн анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хүчингүй болгож, хэргийг дахин хянан шийдвэрлүүлэхээр анхан шатны шүүхэд буцаасан.
ҮНДЭСЛЭЛ: Иргэний хэрэг хянан шийдвэрлэх тухай хуулийн 28.4-т зааснаар хариуцагч нь жинхэнэ хариуцагч биш болох нь тогтоогдвол сольж болох бөгөөд шүүх энэ үйлдлийг хийгээгүй. Тухайн орон сууцад амьдарч буй иргэдийг хэрэг хянан шийдвэрлэх ажиллагаанд татан оролцуулж, тэдний эзэмшлийн үндэслэлийг тодруулах ёстой. Иргэний хуулийн 89.2-т зааснаар өөр этгээдийн ашиг сонирхлын үүднээс эд хөрөнгийг мэдэлдээ байлгаж буй этгээдийг эзэмшигч гэж үзэхгүй тул энэ ажиллагааг хийх шаардлагатай. Мөн гуравдагч этгээдэд орон сууцыг худалдсан бол Иргэний хуулийн 297.1-д зааснаар эрх үүрэг шилжсэн эсэхийг тодруулах ач холбогдолтой. Дээрх ажиллагааг давж заалдах шатны шүүхээс нөхөж гүйцэтгэх боломжгүй тул хэргийг дахин хянан шийдвэрлүүлэхээр буцаав.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух