ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Нэхэмжлэгч нь хариуцагчаас 2,400,000 төгрөг гаргуулах шаардлага гаргасан. Нэхэмжлэгч нь хариуцагчид автомашин худалдан авахаар мөнгө шилжүүлсэн боловч гэрээ хэрэгжээгүй тул мөнгөө буцаан авах ёстой гэж үзжээ. Хариуцагч нь нэхэмжлэгчээс 1,000,000 төгрөг бэлнээр хүлээн авснаа хүлээн зөвшөөрсөн боловч зарим мөнгийг “Д” ХХК болон эхнэрийнхээ дансанд шилжүүлсэн гэж тайлбарласан. “Д” ХХК нь хариуцагчтай автомашин худалдах гэрээний харилцаатай байсан бөгөөд хариуцагч нь машиныг цааш худалдах эрхгүй байсан гэжээ.
АНХАН ШАТ: Анхан шатны шүүх Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хуулийн 40 дүгээр зүйлийн 40.1, 40.2-т заасан журмын дагуу нотлох баримтыг зөв үнэлээгүй.
ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шүүхийн шийдвэрт өөрчлөлт оруулж, нэхэмжлэгчийн гаргасан 3 ширхэг мөнгөн шилжүүлгийн баримтаар “Д” ХХК-д шилжүүлсэн 400,000 төгрөгийг “Д” ХХК-иас, мөн хариуцагч Н.Лаас 1,000,000 төгрөгийг гаргуулан нэхэмжлэгчид олгохоор шийдвэрлэсэн. 542,500 төгрөгийг нэхэмжлэгч шаардах эрхтэй болохоо нотлоогүй, “Д” ХХК-ийн автомашиныг бүрэн засварласан гэх баримт байхгүй тул хэргийг хэрэгсэхгүй болгосон.
ҮНДЭСЛЭЛ: Хариуцагч Н.Л нь нэхэмжлэгчийн мөнгөн хөрөнгийг захиран зарцуулсан тул хариуцагчаас мөнгийг гаргуулах нь үндэслэлтэй. Нэхэмжлэгч нь хариуцагчийг бусдын өмнө хүлээсэн үүргээ нэхэмжлэгчээр төлүүлж, зардлаа хэмнэх замаар үндэслэлгүй хөрөнгөжсөн гэж үзсэн анхан шатны шүүхийн дүгнэлтийг буруутгах үндэслэл тогтоогдоогүй. Хариуцагчийн давж заалдах гомдлыг хэсэгчлэн хангасан.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух