Улсын дээд шүүхийн Шүүх хуралдааны тогтоол

Үйл явдал

Эд хөрөнгө буцаан худалдан авах болзолтой хийсэн худалдах-худалдан авах гэрээг хүчин төгөлдөр бус байх эсэх тухай маргаан. Зээлдэгч нь зээлийн үүргээ гүйцэтгэхгүй байсан тул зээлдэгч болон зээлүүлэгч хооронд зээлийн хүүг төлөхгүй бол үл хөдлөх эд хөрөнгийг өөрийн өмчлөлд шилжүүлэхээр эд хөрөнгө буцаан худалдан авах болзолтой гэрээ байгуулсан байна.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Хэлцэл нь Иргэний хууль 171.3-т заасан шаардлагыг хангаагүй тул хүчин төгөлдөр бус бөгөөд үл хөдлөх эд хөрөнгийг гэр бүлийн дундын өмчлөлийн эд хөрөнгө болгож, өмчлөгчдийн нэр дээр буцаан шилжүүлэх шаардлагатай гэж үзсэн.
• Хариуцагч: Зээлдэгч нь зээлийн төлбөрийг хэсэгчлэн төлсөн тул үл хөдлөх эд хөрөнгийг барьцаанаас чөлөөлж, дараа нь зээлийн үүрэг гүйцэтгэлд тооцож гэрээ байгуулсан нь талуудын хүсэл зоригийн илэрхийлэл мөн гэж үзсэн.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх хэлцлийг хүчин төгөлдөр бус гэж үзсэн бол давж заалдах шатны шүүх уг шийдвэрийг хэвээр үлдээж, нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгосон анхан шатны шийдвэрийг хүчингүй болгосон давж заалдах шатны магадлалыг хяналтын шатны шүүх хэвээр үлдээв. Учир нь зээлдэгч үүрэг гүйцэтгүүлэгчийн шаардлагыг бүрэн буюу хэсэгчлэн хангаагүй байсан тул үл хөдлөх эд хөрөнгө өмчлөх эрх түүнд шилжинэ гэж тохиролцсон хэлцэл нь хуульд өөрөөр заагаагүй бол хүчин төгөлдөр бус байна.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Үүрэг гүйцэтгүүлэгчийн шаардлагыг бүрэн буюу хэсэгчлэн хангаагүй бол үл хөдлөх эд хөрөнгө өмчлөх эрх түүнд шилжинэ гэж тохиролцсон хэлцэл нь хуульд өөрөөр заагаагүй бол хүчин төгөлдөр бус байна (Иргэний хууль 171.3).
• Зээлийн хүүгийн төлбөрийг тодорхой хугацаанд төлөхгүй бол үл хөдлөх эд хөрөнгийг өөрийн өмчлөлд шилжүүлэхээр тохиролцсон нь хуулийн заалтыг зөрчсөн тул хүчин төгөлдөр бус хэлцэл болох юм (Иргэний хууль 56.1.1).
• Хүчин төгөлдөр бус хэлцэл тогтоогдсон тул түүний үр дагаврын хувьд үл хөдлөх эд хөрөнгийн ипотекийн эрх сэргэх ёстой (Иргэний хууль 56.5).