Үйл явдал
Зээлийн гэрээ байгуулаагүй боловч мөнгөн хөрөнгө шилжүүлсэн болон бараа материал нийлүүлсэн төлбөрийг гаргуулж авах маргаан. Нэхэмжлэгч тал компанийн үйл ажиллагаанд зориулж өөрийн болон охин хүний данснаас "зээл" гэсэн утгатай гүйлгээгээр мөнгөн хөрөнгө болон гадаад улсаас захиалан авсан хүнсний материалын төлбөрийг хариуцагчаас нэхэмжилсэн байна.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Гүйлгээний утга дээр "зээл" гэж бичсэн тул зээлийн гэрээ байгуулсанд тооцох ёстой, мөн хүнсний материалын төлбөрийг хариуцагч компани төлөх үүрэгтэй гэж үзсэн.
- Хариуцагч: Өмнөх хувьцаа эзэмшигчдийн зүгээс хийсэн зээлийн гэрээ болон бараа материал хүлээн авсан баримт байхгүй тул төлөх үүрэггүй гэж эсэргүүцсэн.
Шатуудын шийдвэр
Анхан шатны шүүх зээлийн үлдэгдэл болон бараа материалын төлбөрийн зарим хэсгийг гаргуулж өгөхөөр шийдвэрлэсэн байна. Давж заалдах шат анхан шатны шийдвэрийг хууль хэрэглээний өөрчлөлт оруулж өөрчилсөн тул бараа материалын төлбөрийг хэрэгсэхгүй болгосон байна. Учир нь нэхэмжлэгч тал хүнсний материалыг хариуцагч компанид шилжүүлж өгснийг нотлох үүрэг нь өөрт байгаа бөгөөд гадаад улс хоорондын тээвэрлэлтийн баримт нь тухайн барааг хариуцагч талд хүлээн өгсөн болохыг нотлохгүй тул бараа материалын төлбөрийг шаардах үндэслэлгүй болсон.
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Мөнгө буюу эд хөрөнгийг зээлдэгчийн өмчлөлд шилжүүлсэн бол зээлийн гэрээ байгуулсанд тооцох бөгөөд энэ нь гэрээний бичгээр байгуулагдсан эсэхээс бус, харин зүйл шилжсэн баримтаас хамаарна (Иргэний хууль 282.4).
- Зээлдэгч нь шилжүүлэн авсан эд хөрөнгөтэй ижил төрөл, тоо, чанар, хэмжээний мөнгийг тохирсон хугацаанд буцаан өгөх үүрэгтэй (Иргэний хууль 281.1).
- Худалдах, худалдан авах гэрээний үнийг нэхэмжилж буй бол худалдагч нь худалдан авагчийн өмчлөлд хөрөнгийг шилжүүлсэн байх ёстой тул барааг хүлээн өгсөн болох нь нотлогтоогүй бол төлбөр нэхэмжлэх үндэслэлгүй (Иргэний хууль 243.1).
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух