Нийслэлийн Иргэний хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Гэр бүлийн дундын эд хөрөнгийг захиран зарцуулах үед гэр бүлийн гишүүний зөвшөөрөл авсан эсэх болон хэлцэл хүчин төгөлдөр эсэх тухай маргаан. Төлбөр төлөгч нь зээлийн үүргээ биелүүлээгүй тул шүүхийн шийдвэр гүйцэтгэх ажиллагааны явцад барьцаалсан үл хөдлөх эд хөрөнгийг төлбөртөө тооцон хариуцагч компанид шилжүүлэн авсан байна. Нэхэмжлэгч нь уг хэлцэл нь гэр бүлийн гишүүний зөвшөөрөлгүй хийгдсэн тул хүчин төгөлдөр бус гэж үзэн, хөрөнгийг дундын өмч мөн болгохыг шаардсан.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Гэр бүлийн гишүүний зөвшөөрөл, мэдэгдэлгүйгээр үл хөдлөх эд хөрөнгийг шилжүүлсэн нь хууль зөрчсөн тул хэлцлийг хүчингүй болгохыг шаардсан.
• Хариуцагч: Талууд шүүхийн шийдвэр гүйцэтгэх ажиллагааны явцад эвлэрлийн гэрээ байгуулж, хөрөнгийг төлбөртөө тооцон шилжүүлсэн тул хэлцэл нь хүчин төгөлдөр гэж үзсэн.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгосон бөгөөд давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хэвээр үлдээсэн. Учир нь тухайн үл хөдлөх эд хөрөнгө нь улсын бүртгэлд нэхэмжлэгчийн өмчлөлд бүртгэлтэй байсан тул гэр бүлийн гишүүний зөвшөөрөл авах шаардлага хамааралгүй, учир нь Иргэний хууль 56.1.8-д заасан зохих этгээдийн зөвшөөрөлгүй хийсэн хэлцэл гэх үндэслэл хамаарахгүй. Мөн талууд шүүхийн шийдвэр гүйцэтгэх ажиллагааг дуусгавар болгох зорилгоор харилцан тохиролцож гэрээ байгуулсан нь өөр хэлцлийг халхавчлах зорилготой гэх баримт тогтоогдоогүй тул хэлцэл нь хүчин төгөлдөр байна.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Үл хөдлөх эд хөрөнгийн өмчлөгчөөр улсын бүртгэлд бүртгэлтэй байх үед тухайн хөрөнгийг захиран зарцуулахдаа гэр бүлийн гишүүний зөвшөөрөл авах шаардлагагүй (Иргэний хууль 56.1.8, 128.2).
• Талууд шүүхийн шийдвэр гүйцэтгэх ажиллагааны үр дүнд төлбөртөө тооцон хөрөнгийг шилжүүлсэн нь хууль ёсны хэлцэл юм (Иргэний хууль 56.1.1, 56.1.3).
• Хэлцэл нь талуудын үйл ажиллагааны үндсэн зорилго болон шүүхийн шийдвэр гүйцэтгэх ажиллагааг дуусгавар болгох зорилготой байсан тул үүнийг өөр хэлцлийг халхавчлах зорилготой гэж үзэх үндэслэлгүй (Иргэний хууль 56.1.9).