📄 ХЭРГИЙН ТОВЧ ТАНИЛЦУУЛГА
- Үйл явдал: Нэхэмжлэгч нь хариуцагч нартай зээлийн гэрээ байгуулж, зээл олгосон боловч зээлдэгч нар гэрээний үүргээ биелүүлээгүй тул зээлийн үндсэн төлбөр, хүү, нэмэгдүүлсэн хүүг нэхэмжилсэн.
- Нэхэмжлэгч: финанс ББСБ ХХК нь зээлийн гэрээний үүрэгт нийт 40,140,091 төгрөг гаргуулах.
- Хариуцагч: Б.П, Ж.Г нар нь нэхэмжлэлийн шаардлагыг хүлээн зөвшөөрөхгүй, хөөн хэлэлцэх хугацаа хэтэрсэн гэж татгалзсан.
🏛️ АНХАН ШАТ
- Өдөр: 2020-08-25, Дугаар: 102/ШШ2020/02976
- Шийдвэр: Хариуцагч нараас 17,204,800 төгрөг гаргуулан нэхэмжлэгчид олгож, үлдсэн 2,108,000 төгрөг гаргуулах нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгосон.
- Үндэслэл: Иргэний хуулийн 222.2, 282.2, 451.1, 452.1, 452.2, 453.1 дэх хэсгийг баримтлан шийдвэрлэсэн.
⚖️ ДАВЖ ЗААЛДАХ ШҮҮХИЙН ШИЙДВЭР
- Өдөр: 2020-10-27, Дугаар: 210/МА2020/01888
- Гомдлол гаргагч: Хариуцагч Б.П
- Гомдлолын шалтгаан: Хөөн хэлэлцэх хугацаа дууссан, шүүх Санхүүгийн зохицуулах хорооны журмыг буруу тайлбарлан хэрэглэсэн тул нэхэмжлэлийг бүхэлд нь хэрэгсэхгүй болгох.
- Шийдвэр: Анхан шатны шүүхийн шийдвэрийн тогтоох хэсгийн 1 дэх заалтад Иргэний хуулийн 222.2, 282.2 гэснийг хасаж, бусад хэсгийг хэвээр үлдээж, давж заалдах гомдлыг хангахгүй орхисон.
📚 ҮНДЭСЛЭЛ
- Талуудын хооронд Иргэний хуулийн 451.1-д заасан банк, зээлийн үйл ажиллагаа эрхлэх эрх бүхий хуулийн этгээдээс зээл олгох гэрээний харилцаа үүссэн нь тогтоогдсон.
- Хариуцагч нар 2017 оны 09 дүгээр сарын 15-ны өдрөөс 2019 оны 01 дүгээр сарын 02-ны өдөр хүртэл хугацаанд үндсэн зээл, зээлийн хүүг төлсөн нь Иргэний хуулийн 79.1-д заасны дагуу хөөн хэлэлцэх хугацаа тасалдсан гэж үзэх үндэслэл болсон.
- Зээлдэгч авсан зээлээ хугацаанд нь төлөөгүй тохиолдолд Иргэний хуулийн 453.1-д зааснаар хэтэрсэн хугацааны хүү, нэмэгдүүлсэн хүү төлөх үүрэгтэй тул хариуцагчийн хөөн хэлэлцэх хугацаа өнгөрсөн гэх гомдлыг хангах үндэслэлгүй.
- Анхан шатны шүүх Иргэний хуулийн 282.2-г хэрэглэн зээлийн хүүгийн хэмжээг багасгасан нь буруу боловч нэхэмжлэгч давж заалдах гомдол гаргаагүй тул уг шийдлийг хэвээр үлдээсэн.
- Анхан шатны шүүх шийдвэрийн тогтоох хэсэгт Иргэний хуулийн 222.2, 282.2 дахь хэсгийг хэрэглэсэн нь талуудын маргаанд хамааралгүй хуулийн зохицуулалт байсан тул давж заалдах шатны шүүхээс уг алдааг залруулж, өөрчлөлт оруулсан.