ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Нэхэмжлэгч М ХХК нь Хариуцагч Г.Т-т холбогдуулан 10,763,470 төгрөг гаргуулах шаардлага гаргасан. Хариуцагч нь борлуулалтын ажил хийж байхдаа компанид хохирол учруулсан хэмээн нэхэмжлэгч мэдүүлсэн. Хариуцагч нь гэрээ байгуулахаас зайлсхийсэн, нийгмийн даатгалд хамрагдаагүй гэж нэхэмжлэгч заасан. Хариуцагч нь нэхэмжлэлийг эс зөвшөөрч, өөрөө санхүүгийн баримт гаргаж өгөөгүй, нэхэмжлэгчээс бараа материал авч борлуулсан мөнгөө хувь хэм хэмжээгээр нь буцаан тушаасан, зарим тохиолдолд илүү төлсөн гэж тайлбарласан.
АНХАН ШАТ: Анхан шатны шүүх нь нэхэмжлэлийн шаардлагыг бүхэлд нь хэрэгсэхгүй болгосон. Учир нь Хөдөлмөрийн тухай хуулийн 128 дугаар зүйлийн 128.1.3-т заасан үндэслэлгүй гэж үзжээ.
ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Нэхэмжлэгчийн өмгөөлөгч нар анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг эс зөвшөөрч давж заалдсан. Гомдолд шүүхийн шийдвэрийн эхний хуудас нь өөр хэргийнх байсан, хавтаст хэрэгт гаргаж өгсөн "Тооцооны үлдэгдлийн баталгаа"-г шүүх үнэлээгүй, нэхэмжлэгчийн шаардлагын үндэслэлийг хангалтгүй гэж дүгнэсэн нь үндэслэлгүй гэжээ. Мөн хариуцагчийн дансны хуулгыг үндэслэн шийдвэр гаргасан нь хангалтгүй, нотлох баримтыг Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хуулийн дагуу үнэлээгүй гэж үзсэн.
ҮНДЭСЛЭЛ: Давж заалдах шатны шүүхээс анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хүчингүй болгож, хэргийг дахин шийдвэрлүүлэхээр буцаахаар тогтсон. Учир нь анхан шатны шүүх нь шүүхийн шийдвэрийн бүрдэл хэсэг болон агуулгын шаардлагыг хангаагүй, талуудын тайлбар, нотлох баримтуудыг бүрэн тогтоогоогүй, Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хуулийн холбогдох зүйл заалтуудыг зөрчсөн гэж үзсэн. Нэхэмжлэлийн шаардлага, хариуцагчийн тайлбар, нотлох баримтууд нь тодорхойгүй, харилцан зөрүүтэй байдалтай байсныг анхан шатны шүүх тодруулаагүй, хэргийн баримтуудыг Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хуулийн дагуу үнэлээгүй нь үндэслэлтэй гэж дүгнэлээ.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух