ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Аймаг дахь сум дундын иргэний хэргийн анхан шатны шүүхээс гаргасан шийдвэртэй холбогдуулан нэхэмжлэгчээс давж заалдах гомдол гаргасан. Нэхэмжлэгч нь газрыг зориулалтын бусаар ашигласан, газрын үнийг төлөөгүй, газрын төлөвлөгөөнд тусгаагүй зэрэг үндэслэлээр хариуцагч нараас өмчлүүлсэн 200 га газрыг улсын орлого болгон хураан авахыг шаардсан. Хариуцагч тал нь газрыг зориулалтын дагуу ашиглаж байгаа, фермер байгуулсан, мал аж ахуй эрхэлж байгаа, улсын төсөвт татвар төлдөг зэргээр тайлбарлаж, нэхэмжлэлийг эс зөвшөөрөв.
АНХАН ШАТ: Анхан шатны шүүхээс нэхэмжлэгчийн шаардлагыг бүхэлд нь хэрэгсэхгүй болгож шийдвэрлэсэн. Үүнд, хариуцагч нарт өмчлүүлсэн 200 га газрыг зориулалтын дагуу ашиглаж байгаа эсэх нь тогтоогдоогүй, газрын төлөвлөгөөнд ороогүй, газрын үнийг төлөөгүй зэрэг нэхэмжлэлийн зарим үндэслэлүүдийг нотлох баримтаар тогтоогдсон боловч, тэдгээрийг улсын орлого болгон хураан авах үндэслэл болоогүй гэж үзсэн.
ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Нэхэмжлэгчийн өмгөөлөгчөөс анхан шатны шүүхийн шийдвэрт холбогдох хуулийг буруу тайлбарлаж хэрэглэсэн, тухайлбал газрыг зориулалтын бусаар ашигласан, газрын төлөвлөгөөнд ороогүй, газрын үнийг төлөөгүй байхад хураан авах боломжгүй гэж үзсэн нь буруу гэж гомдол гаргав. Мөн нэхэмжлэлийн ихэсгэсэн шаардлагыг хэргийн харьяалал зөрчсөн гэх үндэслэлээр хүлээн авахаас татгалзсан нь буруу гэж үзсэн.
ҮНДЭСЛЭЛ: Давж заалдах шатны шүүхээс анхан шатны шүүхийн шийдвэр нь Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хуулийн 116 дугаар зүйлийн 116.2 дахь хэсэгт заасан хууль ёсны бөгөөд үндэслэл бүхий байх шаардлагыг хангаагүй гэж үзэж, шийдвэрийг хүчингүй болгож, хэргийг дахин шийдвэрлүүлэхээр анхан шатны шүүхэд буцаасан. Анхан шатны шүүх нь Дээд шүүхийн өмнөх тогтоолоор заасан үндэслэлүүдийг бүрэн тодруулаагүй, хэргийн маргааныг шийдвэрлэх боломжгүй байхад шийдвэр гаргасан нь хэрэг хянан шийдвэрлэх ажиллагааны зөрчил болсон гэж дүгнэсэн.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух