ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Ажилтан нь ажил олгогчийн үйлдвэрлэлийн журмаар цагийн үндсэн цалинг тооцохдоо жилийн нийт ажлын цагийг 2080 цагт хуваасан нь Хөдөлмөрийн тухай хуульд заасан нөхцөлийг дордуулсан, цаашилбал нийтээр амрах баярын өдрүүдийг хасч тооцохгүй байгаа нь нэмэгдэл хөлсийг бага тооцох нөхцөл үүсгэж байна хэмээн үзэж, ажлын цагийг тооцохдоо баярын өдрүүдийг хасч тооцохыг шаардсан. АНХАН ШАТ: Компанийн цагийн цалин тооцох журам нь Хөдөлмөрийн тухай хуулийг дордуулсан болохыг тогтоож, ердийн ажлын цагийг тооцохдоо баярын өдрүүдийг хасч тооцохыг хариуцагч компанид даалгах тухай нэхэмжлэлийг бүхэлд нь хэрэгсэхгүй болгосон. ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Нэхэмжлэгч нь журмын зохицуулалт нь хууль зөрчсөн, учирсан хохирлыг арилгуулах шаардлагагүй, зөвхүү хамтын гэрээ, журмыг өөрчлөхөөс гадна анхан шатны шүүх нотлох үүргээ биелүүлээгүй гэж үзэн, шийдвэрийг хүчингүй болгож, нэхэмжлэлийн шаардлагыг хангахыг хүссэн. Хариуцагч нь ээлжийн ажилтны хувьд нийтээр амрах баярын өдрүүд нь ердийн ажлын өдөрт тооцогдох бөгөөд энэ нь хуульд нийцсэн, цалин бууралтын шалтгаан нь цаг тооцоолол биш, ажлын хуваарь өөрчлөгдсөнтэй холбоотой гэж үзэн анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хэвээр үлдээхийг хүссэн.
ҮНДЭСЛЭЛ: Давж заалдах шатны шүүхээс анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хэвээр үлдээсэн. Ээлжийн хуваариар ажилладаг ажилтны ажлын цаг нь нийтээр амрах баярын өдрүүдээр таарвал ердийн ажлын өдрөөр тооцох нь Хөдөлмөрийн тухай хуулийн холбогдох заалт болон Улсын Дээд шүүхийн тайлбарт нийцсэн гэж үзсэн. Нэхэмжлэгч нь эрх нь зөрчигдсөн, учирсан хохирлоо нотлох баримтыг шүүхэд ирүүлээгүй.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух