ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Нэхэмжлэгч Д нь хариуцагч Э-ийн өмчлөлийн үл хөдлөх хөрөнгүүдийг худалдах, худалдан авах гэрээнүүдийг хүчин төгөлдөр бусад тооцуулах, улмаар өмчлөх эрхийг өөртөө шилжүүлэхийг шаардсан. Хариуцагч Э нь гэрээ байгуулахдаа зээлийн барьцааны зорилготой байсныг мэдэгдээд, нэхэмжлэлийг эс зөвшөөрч, зээлийн гэрээний үүргээс үлдсэн төлбөрийг гаргуулахаар сөрөг нэхэмжлэл гаргажээ.
АНХАН ШАТ: Анхан шатны шүүхээс Д болон Э-ийн хооронд байгуулагдсан худалдах, худалдан авах гэрээнүүдийг хүчин төгөлдөр бус хэлцэлд тооцож, үл хөдлөх хөрөнгүүдийг Д-ийн өмчлөлд буцаан шилжүүлэхийг хариуцагч Э-д даалгасан. Харин хариуцагч Э-ийн сөрөг нэхэмжлэлийн шаардлага болох 15 000 000 төгрөгийг гаргуулах тухай шаардлагыг хэрэгсэхгүй болгосон.
ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Хариуцагчийн итгэмжлэгдсэн төлөөлөгч анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг буруу гэж үзэн, Д нь зээл аваагүй, хэлцэл хийхэд эрх зүйн бүрэн чадамжтай байсан, гэрээ байгуулахдаа хууль зөрчөөгүй гэх үндэслэлээр давж заалдах гомдол гаргасан. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шүүхийн шийдвэрт өөрчлөлт оруулж, Д-ээс 15 000 000 төгрөгийг гаргуулж Э-д олгох, улсын тэмдэгтийн хураамжийн хэсэгт өөрчлөлт оруулж шийдвэрлэсэн.
ҮНДЭСЛЭЛ: Шүүх худалдах, худалдан авах гэрээнүүдийг зээлийн гэрээний барьцааны зорилгоор байгуулсан, талууд гэрээ хийх гол зорилго, эрхийн талаар төөрөгдсөн гэж үзэн хүчин төгөлдөр бус хэлцэлд тооцсон нь үндэслэлтэй. Талууд 25 000 000 төгрөгийн зээлийн гэрээ байгуулсан бөгөөд хамтран үүрэг гүйцэтгэгчдийн аль нэгнээс үүрэг гүйцэтгүүлэгч үүрэг шаардах эрхтэй. Үүний дагуу зээлдэгч Д-ээс үлдсэн 15 000 000 төгрөгийг гаргуулах нь хуульд нийцсэн байна.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух