ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: “Ө” ХХК нь “Э” ХХК-тай арматур худалдах, худалдан авах гэрээ байгуулж, арматур нийлүүлсэн боловч хариуцагч төлбөрийг бүрэн хийгээгүй тул гэрээний үүрэгт 445 728 795 төгрөг гаргуулах нэхэмжлэл гаргасан. Хариуцагч нь гэрээг хүчин төгөлдөр бус гэж үзэж, нэхэмжлэлийг зөвшөөрөөгүй. АНХАН ШАТ: Иргэний хуулийн 243, 232 дугаар зүйлийг баримтлан нэхэмжлэлийн шаардлагыг бүхэлд нь хэрэгсэхгүй болгож, нэхэмжлэгчийн улсын тэмдэгтийн хураамжийг улсын төсөвт үлдээсэн. ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Нэхэмжлэгч нь төлбөр төлөх хугацааг гэрээний дагуу тогтоосон гэж үзэн, алданги нэхэмжилсэн боловч анхан шатны шүүх гэрээнд төлбөр төлөх хугацаа тодорхойгүй, алданги нэхэмжлэх эрхгүй гэж дүгнэснийг эс зөвшөөрч, алдангийг 291 506 633 төгрөг болгон тогтоолгохоор гомдол гаргасан.
ҮНДЭСЛЭЛ: Талууд арматурын үнийг нийлүүлсэн даруйд төлөхөөр тохиролцоогүй, алдангийн талаар бичгээр хийсэн хэлцэлгүй учир нэхэмжлэгч алданги нэхэмжлэх эрхгүй. Хариуцагч нь бартераар орон сууц шилжүүлж өгснөөр гэрээний үүргээ биелүүлсэн. Анхан шатны шүүх хуулийг зөрчөөгүй, үндэслэлтэй шийдвэр гаргасан.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух