ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Нэхэмжлэгч нь зээлдэгч, хариуцагч нь зээлдүүлэгч байсан бөгөөд үл хөдлөх хөрөнгийг гэрээгээр шилжүүлэн авсан нь бодит байдал дээр зээлийн барьцаа байсныг тогтоолгох, улмаар бусдад худалдсан гэрээг хүчин төгөлдөр бусд тооцуулах шаардлагатай маргаан үүсчээ. АНХАН ШАТ: Бэлэглэлийн болон худалдах, худалдан авах гэрээнүүдийг хүчин төгөлдөр бусд тооцож, үл хөдлөх хөрөнгийг нэхэмжлэгчийн өмчлөлд бүртгэж, хариуцагч А.Т-аас нэхэмжлэгч Г.Г-т мөнгө гаргуулах, хариуцагч Б.Д-гийн сөрөг нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгож шийдвэрлэв. ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Нэхэмжлэгч, хариуцагч нар анхан шатны шийдвэрийг эс зөвшөөрч гомдол гаргав. Давж заалдах шатны шүүхээс талуудын тайлбар, хэргийн баримтад үндэслэн гэрээнүүдийг хүчин төгөлдөр бус хэлцэл болохыг тогтоохоос татгалзаж, хариуцагч Б.Д-гийн нэхэмжлэлийг хангаж, хариуцагч А.Т-ийн сөрөг нэхэмжлэлийг нэхэмжлэгч Г.Г-ийн зээлийн үүргийг бууруулах хэмжээнд хангаж шийдвэрлэв.
ҮНДЭСЛЭЛ: Нэхэмжлэгч Г.Г- нь А.Т-аас авсан зээлээ төлөхийн тулд үл хөдлөх хөрөнгөө А.Т-д бэлэглэсэн нь бодит байдал дээр зээлийн барьцаа байсан гэх үндэслэлтэй. А.Т- нь тус хөрөнгийг Б.Д-д худалдсан нь эргэлзээтэй, учир нь Г.Г- нь хөрөнгөө буцаан авах шаардлага гаргасны дараа худалдах гэрээ хийгдсэн. Гэсэн хэдий ч, бэлэглэлийн гэрээ нь зээлийн барьцааны хэлбэр болсон гэж үзэхэд хууль зүйн үндэслэлгүй тул гэрээг хүчин төгөлдөр бусд тооцох боломжгүй. Харин зээлийн гэрээний үүргээс хасуулах зорилгоор хийсэн гэж үзэхэд зохиомол хэлцэл болох боломжтой.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух