ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Нэхэмжлэгч нь хариуцагч газрын асуудлыг шийдвэрлүүлэхээр 11,000,000 төгрөг өгсөн боловч үр дүн гараагүй тул мөнгийг буцаан шаардсан. Хариуцагч нь 4,000,000 төгрөгийг авсан боловч 11,000,000 төгрөг аваагүй, мөнгийг хувийн хэрэгцээндээ зарцуулсан гэж маргажээ. АНХАН ШАТ: Хариуцагчаас 11,000,000 төгрөгийг гаргуулж нэхэмжлэгчид олгож, нэхэмжлэгчийн улсын тэмдэгтийн хураамжид төлсөн 190,950 төгрөгийг улсын орлогод хэвээр үлдээж, хариуцагчаас 190,950 төгрөгийг гаргуулж нэхэмжлэгчид олгохоор шийдвэрлэв. ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Хариуцагч анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хүлээн зөвшөөрөхгүй, гэрчүүдийн мэдүүлгийг нэхэмжлэгчийн хүссэнээр өгсөн, баримтын утгыг буруу ойлгосон, нэхэмжлэлийн шаардлагыг өөрчилсөн гэж гомдол гаргав. ҮНДЭСЛЭЛ: Анхан шатны шүүх хэргийн баримтыг хуульд заасан журмын дагуу үнэлж, талуудын хоорондын эрх зүйн харилцааг зөв тодорхойлж, Иргэний хуулийн 492 дугаар зүйлийн 492.1.1-д зааснаар бусдын мөнгөн хөрөнгийг үндэслэлгүйгээр шилжүүлэн авсан гэж дүгнэлт хийсэн нь зөв байна. Талуудын тайлбар, баримтуудыг харьцуулсан дүгнэлтийг буруутгах үндэслэл тогтоогдоогүй. Хариуцагч өөрийн татгалзлын үндэслэлээ нотолж чадаагүй тул нэхэмжлэлийн шаардлагыг хангасан анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хэвээр үлдээж, хариуцагчийн давж заалдах гомдлыг хангахгүй орхисугай.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух