ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Нэхэмжлэгч нь хариуцагч Б.Н-д худалдагдан шилжүүлсэн караокегийн барьцааны мөнгө 5,204,000 төгрөгийг буцаан шаардсан. Хариуцагч нь уг мөнгийг түрээсийн төлбөртөө шилжүүлэн тооцсон тул төлөх боломжгүй гэж маргажээ. АНХАН ШАТ: Хариуцагч Б.Н-ээс 5,204,000 төгрөгийг гаргуулан нэхэмжлэгч Л.Д-д олгож, хариуцагч "Б" ХХК-ийн хариуцлагыг хэрэгсэхгүй болгосон. Гэрээний үндэслэл нь Иргэний хуулийн 281.1 зүйлд заасныг баримтлав. ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Хариуцагч Б.Н анхан шатны шүүхийн шийдвэрт гомдол гаргаж, нэхэмжлэгчийн шаардлага болон хуулийн хэрэглээг эс зөвшөөрөв. Давж заалдах шатны шүүхээс барьцааны мөнгө буюу төлөгдсөн зардлыг буцаан шаардах эрхийн үндэслэлтэй гэж үзэж, анхан шатны шүүхийн шийдвэрийн хууль хэрэглээг өөрчлөн, Иргэний хуулийн 496.1 зүйлийг баримталж шийдвэрийг хэвээр үлдээжээ.
ҮНДЭСЛЭЛ: Хэргийн гол маргаан нь нэхэмжлэгчээс хариуцагчийн өр төлбөрийг сайн дураар төлсөн тохиолдолд зардлаа нөхөн төлүүлэхээр шаардах эрхтэй эсэхэд оршино. Иргэний хуулийн 496.1 дүгээр зүйлд заасны дагуу нэг этгээд нөгөө этгээдийн өрийг сайн дураар төлсөн бол зардлаа нөхөн төлүүлэхээр шаардах эрхтэй. Хэрэгт тогтоогдсон баримтаар нэхэмжлэгч нь хариуцагчийн түрээсийн төлбөрийг компанид шилжүүлсэн нь тогтоогдсон бөгөөд энэ нь зээлийн гэрээний харилцаа биш, харин өр төлбөрийг төлөхтэй холбоотой харилцаа юм. Өмнөх шатны шүүхийн шийдвэрээр гэрээний тооцооны асуудал шийдвэрлэгдсэн боловч шийдвэрийн хууль хэрэглээнд алдаа байсан тул давж заалдах шатны шүүхээс хууль хэрэглээг өөрчлөн, нэхэмжлэгчийн шаардах эрхийг баталгаажуулсан.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух