ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: “АҮ” ХХК нь иргэн Б.Т-тэй хийсэн зээлээр бараа худалдах, худалдан авах гэрээний дагуу төлөгдөөгүй үлдэгдэл болон алданги шаардсан. Б.Т нь хариу нэхэмжлэлдээ хүлэмжийг барьцаалсан гэрээг дуусгавар болгож, цалингийн үлдэгдлийг гаргуулахаар нэхэмжилжээ. АНХАН ШАТ: Анхан шатны шүүх “АҮ” ХХК-ийн үндсэн нэхэмжлэлийг бүхэлд нь хангаж, Б.Т-ээс 31.084.903 төгрөг гаргуулах, харин Б.Т-ийн сөрөг нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгож, үл хөдлөх хөрөнгийн барьцааны гэрээг дуусгавар болсонд тооцсон. ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: “АҮ” ХХК-ийн өмгөөлөгч шүүхийн шийдвэрийн үндэслэлийг хангалтгүй гэж үзэн давж заалдсан. Ш.Отгонсүрэнгийн авсан барааны үлдэгдлийг Б.Т авч тооцоогоо хийсэн байхад, компанийн ажилтан болох Ш.Отгонсүрэнгээс учирсан хохирлыг Б.Т-д тооцсон нь буруу гэж үзжээ. ҮНДЭСЛЭЛ: Давж заалдах шатны шүүх талуудын хоорондох харилцааг Иргэний хуулийн 399 дүгээр зүйлд заасан даалгаврын гэрээ гэж үзсэн. Ш.Отгонсүрэнг компанийн ажилтан гэдэг нь тогтоогдсон ч, түүний хувьдаа авсан барааны үнийг Б.Т-ээс шаардах нь хуулийн үндэслэлгүй байна. Ш.Отгонсүрэнгийн төлбөр төлөөгүй нь Б.Т-тэй байгуулсан гэрээний үүргээс түүнийг чөлөөлөх үндэслэл болохгүй. Анхан шатны шүүхийн шийдвэрийн тогтоох хэсэгт Иргэний хуулийн 399 дүгээр зүйлийг нэмж хэрэглэхээр өөрчилж, бусад заалтуудыг хэвээр үлдээж, давж заалдах гомдлыг хангахгүй орхисон.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух