Үйл явдал
Зээлийн гэрээний дагуу мөнгөн хөрөнгө шилжүүлсэн эсэх болон үүрэг хүлээсэн талуудын хариуцах хэсэгт холбогдох маргаан. Нэхэмжлэгч нь хариуцагч нартай хоёр удаа зээлийн гэрээ байгуулсан бөгөөд хоёр дахь гэрээгээр өмнөх гэрээний хүү, алдангийг нэгтгэн шилжүүлсэн гэж үзэн мөнгөн дүнгээс хүү тооцохгүйгээр буцаан авах шаардлага гаргажээ.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Хариуцагч нар зээлийн гэрээний дагуу үүргээ биелүүлээгүй тул үндсэн зээл, хүү болон алдангийг нийлүүлэн нэхэмжлэв.
- Хариуцагч: Хоёр дахь гэрээгээр мөнгө огт авч байгаагүй, харин өмнөх зээлийн хүү, алдангийг нэгтгэн шинэ гэрээ хийсэн гэж үзэн шаардлагыг үгүйсгэв.
Шатуудын шийдвэр
Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийн шаардлагыг хэсэгчилэн хүлээн зөвшөөрч, хариуцагч нар нийт ойролцоогоор 3 сая 300 мянган төгрөгийн зээл, хүү, алдангийг төлөх ёстой гэж шийдвэрлэсэн байна. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрт өөрчлөлт оруулж, хоёр дахь гэрээгээр мөнгө бодитоор шилжүүлсэн нь нотлогдожгүй тул тухайн гэрээгээр үүрэг хүлээсэн байхгүй гэж дүгнэв.
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Зээлийн гэрээ байгуулагдах урьдчилсан нөхцөл болох мөнгөн хөрөнгийг зээлдэгчид бодитоор шилжүүлэн өгсөн байх ёстой тул мөнгө бодитоор шилжүүлээгүй тохиолдолд зээлийн гэрээ байгуулагдахгүй (Иргэний хууль 282.4).
- Хариуцагч нар гэрээний ар талд мөнгө хүлээн авсан гэж гарын үсэг зурсан боловч нэхэмжлэгч өмнөх гэрээний хүү, алдангийг нэгтгэн шилжүүлсэн гэж тайлбарласан тул мөнгө бодитоор шилжүүлсэн нь нотлогдожгүй, учир нь нэхэмжлэгчийн тайлбар нь гэрээний дагуу мөнгө өгсөн гэх баримтыг нотлох үндэслэл болохгүй.
- Хариуцагч нар зээлийн гэрээгээр үүрэг хүлээсэн боловч нэхэмжлэгч хариуцагч нарт үүрэгийг тус бүр нь хамаарах хэсгээр ногдуулж, шаардлага гаргаагүй тул хариуцагч бүр тухайн үүрэгт хамаарах хэсгийг хариуцах ёстой (Иргэний хууль 242.3).