ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Эрүүгийн хуулийн тусгай ангийн 17.3 дугаар зүйлийн 2.2-т зааснаар бусдын эд хөрөнгийг залилан мэхэлж их хэмжээний хохирол учруулсан хэргээр шүүгдэгч О.С-д холбогдох хэргийг анхан шатны шүүх хэлэлцсэн. АНХАН ШАТ: Анхан шатны шүүхээс О.С-т холбогдох хэргээс хохирогч Т.Н болон Ч.Р-г залилсан гэх үйлдлүүдийг хэрэгсэхгүй болгож, өршөөл үзүүлэх тухай хуулийн дагуу хэргийг хэрэгсэхгүй болгон шийдвэрлэв. Мөн иргэний журмаар шийдвэрлүүлэхээр хохирлын зарим хэсгийг гаргуулахаар шийдсэн. ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Хохирогч Ч.Р, Г.О болон прокурор нь анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг буруу хэрэглэсэн, хууль зүйн үндэслэлгүй гэж үзэн давж заалдах гомдол гаргасан. Харин шүүгдэгчийн өмгөөлөгч анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хэвээр үлдээхийг хүссэн. Давж заалдах шатны шүүхээс анхан шатны шүүхийн шийтгэх тогтоолыг хүчингүй болгож, хэргийг дахин хэлэлцүүлэхээр анхан шатны шүүхэд буцааж, прокурорын эсэргүүцэл болон хохирогчдын давж заалдах гомдлыг хангаж, шүүгдэгчийн өмгөөлөгчийн гомдлыг хэрэгсэхгүй болгосон.
ҮНДЭСЛЭЛ: Шүүх нь анхан шатны шүүхийн дүгнэлтийг хэргийн бодит байдалтай нийцээгүй, Эрүүгийн хууль болон Эрүүгийн хэрэг хянан шийдвэрлэх тухай хуулийг буруу хэрэглэсэн, ноцтой зөрчсөн гэж үзсэн. Тухайлбал, шүүгдэгч нь бусдыг итгүүлэн үл хөдлөх эд хөрөнгийг өөрийн болгон авч, дахин худалдан борлуулж, хуурамч бичиг баримт бүрдүүлэн өмчлөх эрхийн гэрчилгээ гаргуулж, хамтран өмчлөгчийн эрхийг зөрчин зээлийн барьцаанд тавьсан зэрэг үйлдэлд гэм буруутай болох нь нотлогдсон. Мөн шүүх нь гэм буруугийн талаар маргасан шүүгдэгчийг гэм буруутайд тооцсон шийдвэрийн үндэслэлийг бүрэн тайлбарлалгүйгээр ял шийтгэх асуудлыг давхар шийдвэрлэсэн нь Эрүүгийн хэрэг хянан шийдвэрлэх тухай хуулийн зохицуулалтыг зөрчсөн байна.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух