Нийслэлийн Эрүүгийн хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Зорчих эрхийг хязгаарлах ялыг хорих ялтай тэнсэх боломжтой эсэх болон ялын цар хүрээ тогтоох тухай маргаан. Шүүгдэгч нь аялал жуулчлалын газраар явж байх үед бусдын эд хөрөнгийг хүч хэрэглэхгүйгээр, нууцаар хулгайлсан гэмт хэрэг үйлдсэн гэж буруутгагдсан. Шүүгдэгч нь гэмт хэрэг үйлдсэнээ хүлээн зөвшөөрч, хохирлыг барагдуулсан боловч оногдуулсан ял нь амьдралын нөхцөл байдалд нь хүндрэл учруулж байгаа тул ялыг өөрчлөх эсвэл тэнсэх хүсэлт гаргасан.

Талуудын байр суурь

• Шүүгдэгч: Оногдуулсан зорчих эрхийг хязгаарлах ялыг хорих ялгүйгээр тэнсэх эсвэл ялын цар хүрээг өргөсгөх хүсэлтэй байгаа бөгөөд энэ нь амьдрал ахуйг залгуулж чадахгүй тул хувийн байдлыг нь харгалзах шаардлагатай гэж үзэв.
• Прокурор: Шүүгдэгч нь өмнө нь хулгайлах гэмт хэрэг үйлдсэнээр хэд хэдэн удаа эрүүгийн хариуцлага хүлээж байсан тул анхан шатны шүүхийн шийдвэр үндэслэлтэй, хэргийн бодит байдалд нийцэж байгаа гэж үзэв.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх шүүгдэгчийг буруутгаж, 1 жил 6 сарын зорчих эрхийг хязгаарлах ял оноосон. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийтгэх тогтоолыг хэвээр үлдээсэн. Учир нь шүүгдэгч нь өмнө нь өмчлөх эрхийн болон хүний эсрэг гэмт хэргүүдэд эрүүгийн хариуцлага хүлээж байсан боловч засрал хүмүүжил олоогүй, дахин санаатай гэмт хэрэг үйлдсэн хувийн байдал нь зорчих эрхийг хязгаарлах ял оногдуулах үндэслэл болсон тул хорих ял оногдуулахгүйгээр тэнсэх зохицуулалтыг хэрэглэх шаардлагагүй гэж дүгнэв.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Зорчих эрхийг хязгаарлах ял нь шүүгдэгчийн үйлдсэн гэмт хэрэг, гэмт хэрэг гарсан байдал, нөхцөл байдалд нийцүүлэн цээрлэл үзүүлэх, дахин гэмт хэрэг үйлдэхээс урьдчилан сэргийлэх зорилготой тул шүүгдэгчийн амьдралын нөхцөл, хүсэл сонирхолд нийцүүлэн ял оногдуулдаггүй.
• Шүүгдэгч нь өмнө нь хөнгөн болон хүнд ял шийтгүүлж байсан боловч засрал хүмүүжил олоогүй, дахин санаатай гэмт хэрэг үйлдсэн байсан тул түүнд оногдуулсан ял нь гэмт хэргийн нийгмийн аюулын шинж чанарт тохирч байгаа гэж үзэв.
• Иргэний чөлөөтэй зорчих эрхэд хязгаарлалт тогтоох нь тухайн ялын онцлог шинж чанар бөгөөд шүүгдэгчийн зорчих хүрээг хэт өргөсгөн тогтоох нь эрүүгийн хариуцлагын зорилгод нийцэхгүй тул анхан шатны шүүхийн шийдвэр үндэслэлтэй байна (Үндсэн хууль 16.18).