ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Нийтийн албан тушаалтан Э.Б нь Гадаадын иргэн, харьяатын газрын мэргэжилтнээр ажиллаж байхдаа иргэн Б.С-аас гадаадын иргэнийг Монгол Улсад оршин суух зөвшөөрөл гаргуулах ашиг сонирхлын үүднээс нийт 2,000,000 төгрөг авсан, Б.С нь өөртөө давуу байдал бий болгох зорилгоор мөн дээрх иргэнийг Монгол Улсад оршин суух зөвшөөрөл гаргуулах ашиг сонирхлын үүднээс нийтийн албан тушаалтан Э.Б-т нийт 2,000,000 төгрөг өгсөн хэрэг. АНХАН ШАТ: Шүүгдэгч Э.Б-ийг албаны чиг үүргээ хэрэгжүүлсний хариуд хахууль авсан, Б.С-ийг өөртөө давуу байдал бий болгох зорилгоор хахууль өгсөн гэмт хэрэг үйлдсэн гэм буруутайд тооцож, Эрүүгийн хуулийн тусгай ангийн 22.4 дүгээр зүйлийн 4 дэх хэсэгт зааснаар Э.Б-ийг нийтийн албанд томилогдох эрхийг 5 жил хасч, 6,000,000 төгрөгөөр торгох, Б.С-ийг нийтийн албанд томилогдох эрхийг 2 жил хасч, 2,700,000 төгрөгөөр торгох ял оногдуулсан. ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Өмгөөлөгч Б.Э нь Б.С-ийг гэм буруутайд тооцсон үндэслэл ойлгомжгүй, нотлогдоогүй, залилангийн шинжтэй байсан гэж гомдол гаргасан. Прокурор нь шүүгдэгч нарын хооронд тодорхой ашиг сонирхол байсан, хахууль авч өгсөн нь нотлогдсон, анхан шатны шүүхийн шийтгэх тогтоолд техникийн шинжтэй алдаа гарсан гэж дүгнэлт хийсэн. ҮНДЭСЛЭЛ: Хяналтын шатны шүүх анхан шатны шүүхийн шийтгэх тогтоолыг Эрүүгийн хуулийн тусгай ангийн 22.4 дүгээр зүйлийн 2 дахь хэсэгт зааснаар Э.Б-ийг албаны чиг үүргээ хэрэгжүүлэхийн тулд хахууль авсан гэмт хэрэг үйлдсэнийг баталж, нийтийн албанд томилогдох эрхийг 5 жил хасч, 6,000,000 төгрөгөөр торгох ялаар өөрчилж, шүүгдэгч Б.С-ийн давж заалдах гомдлыг хэрэгсэхгүй болгосон. Залилангийн гэмт хэргийн шинжгүй, хахууль өгөх, авах нь хоёр талын сонирхлын үүднээс байдаг гэж үзсэн.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух