Улсын дээд шүүхийн Тогтоол

Үйл явдал

Төрийн албан хаагчийн гадаад оронд эмчлүүлэх зардлын 60 хувиас доошгүй хувийг төр хариуцах эрх зүйн маргаан. Төрийн албан хаагч хүндээр өвчнөөр өөрийгөө эмчлүүлэх зайлшгүй шаардлага гарч, эмнэлгийн байгууллагын дүгнэлтээр гадаадад эмчилгээ хийлгэсэн. Төрийн албаны тухай хуулийн дагуу зардлын 60 хувийг олгохыг шаардсан ч, холбогдох зөвлөл журамд заасны дагуу 5 хувийг л олгосон.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Төрийн албаны тухай хуулийн 27.1.8-д заасны дагуу эмчилгээний зардлын 60 хувиас доошгүй хувийг төр хариуцахыг шаардаж, холбогдох зөвлөлийн шийдвэр болон сайдын тушаалыг хууль бус гэж үзсэн.
• Хариуцагч (захиргааны байгууллага): Төрийн албан хаагчид нөхөн төлбөр олгох эрх яам болон зөвлөлд байхгүй, хуулиар олгосон эрхийнхээ хүрээнд, журамд заасны дагуу 5 хувийн нөхөн төлбөрийг зөв олгосон гэж тайлбарласан.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх хариуцагчаар яам болон зөвлөлийг татаж, нэхэмжлэлийн хэсгийг хэрэгсэхгүй болгосон, давж заалдах шатны шүүх энэхүү шийдвэрийг хүчингүй болгож хэргийг дахин хэлэлцүүлэхээр буцаасан. Улсын дээд шүүх давж заалдах шатны шүүхийн магадлалыг хэвээр үлдээж, нэхэмжлэгчийн гомдлыг хангахгүй орхисон. Анхан шатны шүүх жинхэнэ хариуцагчийг тодорхойлохгүйгээр, төсөвт зардал суулгах эрх бүхий байгууллагыг хамтран хариуцагчаар татан оролцуулахгүйгээр хэргийг шийдвэрлэсэн тул хэрэг хянан шийдвэрлэх ажиллагааны журмыг зөрчсөн гэж дүгнэв.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Төрийн албаны тухай хуулийн 27.1.8-д заасан "төр" гэдэгт тухайн асуудлыг шийдвэрлэх эрх бүхий захиргааны байгууллага хамаарах бөгөөд төсөвт мөнгө суулгасан эсэхээс үл шалтгаалан шүүхийн шийдвэр хэрэгжих боломжтой. (Төрийн албаны тухай хууль 27.1.8)
• Хуулийн заалтыг хэрэгжүүлэх журам тогтоогоогүй байх нь иргэний хуулиар тогтоосон баталгааг эдлүүлэхгүй байх үндэслэл болохгүй. (Төрийн албаны тухай хууль 27.4)
• Захиргааны хэргийг шийдвэрлэхдээ маргааны эрх зүйн харилцааг үүсгэсэн жинхэнэ хариуцагч болон төсвийн асуудлыг шийдвэрлэх эрх бүхий байгууллагыг хамтран хариуцагчаар татан оролцуулах нь шүүхийн үүрэг бөгөөд үүнийг зөрчвөл шийдвэрийг хүчингүй болгох үндэслэл болно. (Захиргааны хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 25.1, 25.2)