Захиргааны хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Хөдөлмөрийн тухай хууль 40.2-т заасан "бололцооны дагуу өөр ажил олж өгөх" үүргийг хэрэгжүүлэх боломжтой эсэх болон түүний эрх зүйн үр дагавар, харьяаллын асуудлаар маргаан үүссэн. Нэхэмжлэгч нь ажил олгогч байгууллагыг ажлаар хангахгүй байсан нь хууль бус гэж үзэн, ажилгүй байсан хугацааны цалин болон даатгалыг нөхөн төлүүлэхийг шаардсан.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Ажил олгогч байгууллага бололцооны дагуу өөр ажил олж өгөх үүргээ биелүүлээгүй тул ажилгүй байсан хугацааны цалин хөлс, даатгалыг нөхөн төлүүлэх ёстой гэсэн үндэслэлтэй.
• Хариуцагч (захиргааны байгууллага): Маргаан нь нийтийн эрх зүйн харилцаа биш, ажилтан болон ажил олгогчийн хоорондын харилцаа тул иргэний хэргийн шүүхэд шийдвэрлэх харьяалалд хамаарах бөгөөд тухайн үед орон тоо байхгүй байсан тул ажлаар хангах боломжгүй байсан гэж үзсэн.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийг хүлээн авч, ажил олгогчийг ажлаар хангахгүй байсан үйлдлийг хууль бус гэж үзэн цалин болон даатгалыг нөхөн төлүүлэхийг шийдвэрлэсэн. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хүчингүй болгосон, учир нь нэхэмжлэгч нь тухайн албан тушаалд түр орлон гүйцэтгэгчээр томилогдсон байсан тул Хөдөлмөрийн тухай хууль 40.2-т заасан "бололцооны ажил олж өгөх" үүргийг хариуцагчид хэрэгжүүлэх бодит боломжгүй бөгөөд шүүхийн шийдвэр биелэх бодит нөхцөл байдалгүй байсан тул.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Шүүхийн шийдвэр нь заавал биелэгдэх бодит боломжтой байх ёстой тул бодит байдал дээр орон тоо байхгүй, нэхэмжлэгч нь түр томилогдсон эрх зүйн байдалтай байсан тул "бололцооны ажил олж өгөх" үүргийг хариуцагчид даалгах үндэслэлгүй гэж дүгнэв.
• Нэхэмжлэгч нь тухайн албан тушаалд жинхлээгүй, түр томилогдсон байсан тул Хөдөлмөрийн тухай хууль 40.2-т заасан зохицуулалтыг хариуцагчийн хувьд "үүрэг" болгон тайлбарлах боломжгүй гэж үзэв.
• Захиргааны хэрэг шүүх нь нэхэмжлэлийн шаардлагын хүрээнээс хэтэрсэн эсвэл маргаагүй асуудлаар дүгнэлт хийж болохгүй (Захиргааны хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 106.5).