Нийслэл дэх Захиргааны хэргийн анхан шатны шүүхийн Шийдвэр

Үйл явдал

Газрын эзэмших эрхийн хэмжээг тодорхойлох, давхцалтай газрын хуваарилалтыг засахтай холбоотой захиргааны маргаан. Нэхэмжлэгч компани нь өөрт нь 5 га газар олгогдсон гэж үзэж байхад, захиргааны байгууллага нь тухайн газрын кадастрын бүртгэл, хил зааг тодорхойгүй, мөн гуравдагч этгээдийн эзэмшлийн хэмжээтэй давхцаж байгааг шалтгаалан нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгосон.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Нийслэлийн Засаг даргын захирамжийн дагуу 5 га газар эзэмших эрхтэй боловч гэрчилгээнд техникийн алдаа гарч, кадастрын бүртгэл хийгдээгүй тул хууль ёсны дагуу 5 га газрыг олгож, давхцлыг арилгуулахыг шаардсан.
• Хариуцагч (захиргааны байгууллага): Газрын кадастрын санд нэхэмжлэгчийн эзэмшлийн хэсэг бүртгэгдээгүй, хил зааг тодорхойгүй тул гэрээ гэрчилгээг зөвхөн захирамжинд заасан хэмжээгээр бичих үүрэгтэй. Мөн шүүхийн шийдвэрийн дагуу маргаантай газрыг хуваарилах ажиллагаа дууссан гэж үзсэн.

Шийдвэр ба үндэслэл

Шүүх нэхэмжлэлийг бүхэлд нь хэрэгсэхгүй болгосон. Учир нь нэхэмжлэгчийн эзэмших ёстой гэж маргаж буй 5 га газрын хэсэг нь Газрын кадастрын нэгдсэн санд бүртгэгдээгүй, хил зааг тодорхойгүй байгаа нь эрх зүйн үндэслэлгүй юм. Мөн шүүхийн хүчин төгөлдөр шийдвэрийн дагуу үлдэгдэл газрыг шаардах эрх нээлттэй байгаа тул одоо бүхэлд нь шийдвэрлэх шаардлагагүй гэж үзсэн. Газрын тухай хууль, Кадастрын зураглал ба газрын кадастрын тухай хуулийн заалтуудыг баримтлав.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Газрын эзэмших эрхийн гэрчилгээг зөвхөн захиргааны актынд заасан хэмжээгээр, кадастрын бүртгэлээр баталгаажуулсан үндэслэлтэйгээр олгох үүрэгтэй. (Газрын тухай хууль 23.3.7)
• Газрын кадастр нь газрын хил зааг, талбайг тогтоож, эзэмших эрхийг баталгаажуулах цогц үйл ажиллагаа бөгөөд бүртгэлгүй газар эзэмших эрх бүрэн хэмжээгээр үүсэхгүй. (Кадастрын зураглал ба газрын кадастрын тухай хууль 3.1.1, 16.6)
• Шүүхийн шийдвэрийн дагуу хуваарилагдаагүй үлдэгдэл хэсгийн эрхийг хамгаалах арга хэмжээ авах эрх нээлттэй байх тул маргааны бүхэлд нь хянан шийдвэрлэх шаардлагагүй. (Захиргааны хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 106.3.14)