ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Худалдах, худалдан авах гэрээний үүрэгт 32,800,960 төгрөг гаргуулах тухай нэхэмжлэл. Нэхэмжлэгч нь бараа нийлүүлж, хариуцагч төлбөрийн үлдэгдэлтэй байсныг тогтоосон. Хариуцагч нь төлбөрийн зарим хэсгийг нэхэмжлэгчийн ажилтанд бэлнээр өгсөн тул хасагдах ёстой гэж маргасан. АНХАН ШАТ: Иргэний хуулийн 262 дугаар зүйлийн 262.1-д заасныг үндэслэн хариуцагчаас 32,800,960 төгрөгийг гаргуулах шийдвэрлэсэн. ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Хариуцагч нь 10 сая төгрөгийг нэхэмжлэгчийн ажилтанд өгсөн баримтыг нотлоогүй, анхан шатны шүүх нотлох баримт гаргуулах хүсэлтийг хангалгүй шийдвэр гаргасан гэж гомдол гаргасан. Давж заалдах шатны шүүхээс Иргэний хуулийн 243 дугаар зүйлийн 243.1-д заасныг хэрэглэх нь зүйтэй гэж үзэв. ҮНДЭСЛЭЛ: Талуудын хооронд Иргэний хуулийн 243 дугаар зүйлийн 243.1-д заасан худалдах, худалдан авах гэрээний харилцаа үүссэн. 2014 оны 6 дугаар сарын 17-ны өдөр хийсэн тооцоо нийлсэн актаар хариуцагч 32,800,960 төгрөгийн өртэй байсан нь тогтоогдсон. Хариуцагч нь 10 сая төгрөгийг нэхэмжлэгчийн ажилтанд өгсөн гэх тайлбарыг гэрчийн мэдүүлгээр нотлох боломжгүй, нэхэмжлэгч тал гэрээг бичгээр байгуулаагүй, төлбөрийн хүүгийн талаар тохиролцоогүй байдлыг үндэслэн гэрээг зээлээр худалдах, худалдан авах гэрээ гэж үзэх боломжгүй. Анхан шатны шүүхээс хууль хэрэглээний өөрчлөлт оруулж, анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хэвээр үлдээсэн.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух