Үйл явдал
Бага насны хүүхдийн эсрэг хүчиндэх гэмт хэргийн зүйлчлэл болон хууль цаг хугацааны үйлчлэлийг тодорхойлох маргаан. Шүүгдэгч нь өөрийн бага насны охиныг хэд хэдэн удаа хүчээр бэлгийн харьцаанд оруулсан гэж буруутгагдаж, анхан шатны шүүх түүнийг Эрүүгийн хууль 12.1.4-д зааснаар шийтгэсэн байна. Шүүгдэгч нь хэрэг нь 2002 оны Эрүүгийн хууль үйлчилж байх үед үйлдэгдсэн тул илүү хөнгөрүүлсэн заалт ашиглах ёстой гэж үзэн давж заалдах гомдол гаргажээ.
Талуудын байр суурь
- Шүүгдэгч: Хэрэг нь 2016-2017 оны хооронд үйлдэгдсэн тул 2002 оны Эрүүгийн хуулийн 125.2 дахь хэсэгт зааснаар бэлгийн дур хүслээ ёс бусаар хангах гэмт хэрэг гэж зүйлчлэх ёстой гэж үзэв.
- Прокурор: Хохирогчийн мэдүүлэг болон шинжээчийн дүгнэлтүүд нь хэргийн үйл явдлыг нотлох хангалттай баримт болсон тул анхан шатны шүүхийн шийдвэр зөв гэж үзэв.
Шатуудын шийдвэр
Анхан шатны шүүх шүүгдэгчийг 20 жил хорих ялаар шийтгэсэн бөгөөд давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хэвээр үлдээв. Учир нь хохирогчийн удаа дараа өгсөн мэдүүлэг болон шинжээчийн дүгнэлтүүд нь шүүгдэгчийг хүчиндсэн гэх үйлдлийг нотлох баримт болсон тул шүүгдэгчийн гомдол үндэслэлгүй, мөн гэмт хэрэг төгссөн хугацааг тооцохдоо Эрүүгийн хууль 1.8.2-т заасны дагуу гэмт хэргийн хор уршиг хэзээ илэрснээс үл хамааран гэмт хэрэг үйлдсэн хугацаагаар тооцох ёстой тул 2015 оны хууль үйлчилж байх үеийн заалт ашиглах шаардлагагүй гэж дүгнэв.
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Гэмт хэргийн хор уршиг хэзээ илэрснээс үл хамааран гэмт хэрэг үйлдсэн хугацааг гэмт хэрэг төгссөн үеийгээр тооцно (Эрүүгийн хууль 1.8.2).
- Хэрэв гэмт хэрэг үйлдэгдсэн үед эрх зүйн байдлыг дээрдүүлсэн хууль орсон бол түүнийг буцаан хэрэглэнэ (Эрүүгийн хууль 1.9.1).
- Хохирогчийн мэдүүлэг болон бусад нотлох баримтууд нь хэргийн үйл явдлыг тогтооход хангалттай тул эд хөрөнгийн болон шунахайн сэдэлтэй гүтгэлт гэх шүүгдэгчийн тайлбар үндэслэлгүй гэж дүгнэв.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух