Нийслэлийн Эрүүгийн хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Урьдын харилцааны явцад бий болсон итгэлийг урвуулан ашиглаж, хохирогчийн өмчлөлийн орон сууцыг бусдад худалдан борлуулан, төлбөрийг нь буцааж өгөхгүй байсан эсэх нь залилгын гэмт хэргийн асуудал мөн эсэх тул маргаан үүсэв. Шүүгдэгч нь хохирогчтой хамтран тээврийн салбарт ажиллахаар тохиролцсон бөгөөд үүний зорилгоор автобус худалдаж авах хэрэгцээ гарсан тул хохирогчийн орон сууцыг барьцаанд тавьж мөнгө босгох, улмаар тэрхүү мөнгөөр автобус авч тендерт оролцох зорилготой байсан гэж тайлбарласан байна. Гэвч шүүгдэгч нь хохирогчийн орон сууцыг бусдад зарж, мөнгийг нь өөртөө зарцуулсан гэж үзэн яллагдсан байна.

Талуудын байр суурь

• Шүүгдэгч: Гэмт хэрэг үйлдээгүй, хохирогчтой хамтран ажиллах зорилгоор орон сууцыг ашигласан бөгөөд автобус худалдан авах, тээврийн зардал гаргах зэрэгт мөнгө зарцуулсан тул залилсан гэм санаа байхгүй гэж үзэв.
• Прокурор: Шүүгдэгч нь урьдын харилцааны явцад бий болсон итгэлийг урвуулан ашиглаж, хохирогчийг хуурч, зохиомол байдал бий болгон орон сууцын өмчлөх эрхийг шилжүүлэн авч, их хэмжээний хохирол учруулсан гэж үзэв.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх шүүгдэгчийг залилсан гэмт хэрэг үйлдсэн гэм буруутайд тооцож хорих ял оноосон. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийтгэх тогтоолыг хэвээр үлдээв. Учир нь шүүгдэгчийн хэлсэн "автобус авч тендерт оролцох, хохирогч өөрөө автобусыг зарсан" гэх мэт үйл баримтуудыг нотолсон баримт хэрэгт байхгүй тул шүүх хийсвэр дүгнэлт хийх боломжгүй, мөн шүүгдэгч нь урьдын харилцааны явцад бий болсон итгэлийг урвуулан ашиглаж, орон сууцын төлбөрийг хохирогчид буцааж өгөхгүйгээр өөртөө зарцуулах санаа зорилгоо хууран мэхлэх замаар хэрэгжүүлсэн нь залилсан гэмт хэргийн шинж чанарыг хангасан байна.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Шүүгдэгч нь урьдын харилцааны явцад бий болсон итгэлийг урвуулан ашиглаж, хохирогчийг хуурч, зохиомол байдал бий болгон өмчлөгчийн эд хөрөнгийг шилжүүлэн авсан тул залилсан гэмт хэрэг үйлдсэн гэж дүгнэв (Эрүүгийн хууль 17.3.2.2).
• Шүүх нь хэргийн бодит байдлыг тогтоохдоо хэрэгт цугларсан нотлох баримтуудын хүрэлцээтэй хэмжээнд үндэслэн, шүүгдэгчийн гэм буруугийн асуудлыг шийдвэрлэх үүрэгтэй тул нотолсонгүй үйл баримт дээр үндэслэн хийсвэр дүгнэлт хийх боломжгүй (Эрх зүйн зарчим).
• Ял оноохдоо тухайн хэргийн хор аюул, гэмт хэрэг үйлдэхэд хандсан сэтгэхүйн харьцаа болон нийгмийн шударга ёсыг сэргээх боломжийг харгалзан үзэх ёстой (Эрүүгийн хууль ерөнхий анги).