Дундговь аймгийн Эрүү, Иргэний хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Гэмт хэргийн улмаас хохирогч нас барсан тохиолдолд сэтгэцийн хохирлыг тооцохдоо хөдлмөрийн хөлсний доод мөнгөн дүнг хэдэн дахин нэмэгдүүлж тооцох нь зөв эсэх, мөн сэтгэцийн хохирлыг тогтоохдоо шинжилгээг заавал хийлгэх шаардлагатай эсэх тухай маргаан үүсжээ. Жолооч тээврийн хэрэгсэл жолоодохдоо замын хөдөлгөөний дүрмийн заалтуудыг зөрчиж, хохирогч амь насыг нь хохирсон байна.

Талуудын байр суурь

• Хохирогчийн төлөөлөгч: Сэтгэцийн хохирлыг хөдлөх хөлсний доод мөнгөн дүнг 150 дахин нэмэгдүүлж тооцох нь үндэслэлгүй, мөн нас барагчийн дундаж наслалтын зөрүүг тооцох нь ашигтай байх ёстой гэж үзсэн.
• Шүүгдэгч: Анхан шатны шүүхийн шийдвэр нь хэргийн бодит байдалтай нийцээгүй, эрүүгийн хуулийг буруу хэрэглэсэн гэж гомдолдуулсан.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх шүүгдэгчийг хорих ял болон тээврийн хэрэгсэл жолоодох эрхийг хасаж, хохирогчийн гэр бүлийн гишүүдэд сэтгэцийн хохирлыг хөдлөх хөлсний доод мөнгөн дүнг 150 дахин нэмэгдүүлэн нөхөн төлүүлэхээр шийдвэрлэсэн байна. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийтгэх тогтоолорыг хүчингүй болгож, хэргийг дахин шийдвэрлэхээр буцаасан тул анхан шатны шүүхийн шийдвэр үндэслэлгүй байв.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Сэтгэцийн хохирлыг тогтоохдоо шинжилгээний байгууллагаар сэтгэцийн хор уршгийн зэрэглэлийг тогтоох шаардлагатай, учир нь сэтгэцийн хохирлыг тогтоох нь хүнд шударгаар ял оногдуулах, хохирогчийн эрхийг хамгаалахад ач холбогдолтой (Шинжилгээний тухай хууль 40.1, 40.2).
• Сэтгэцийн хохирлыг тооцохдоо хөдлөх хөлсний доод мөнгөн дүнг 150 дахин нэмэгдүүлэн тогтоох нь хохирогчийн эрх ашигтай нийцэхгүй, учир нь нас барсан хүний нас, хүн амын дундаж наслалтын зөрүүг тооцох заалт байдаг (Иргэний хууль 511.5).
• Анхан шатны шүүх сэтгэцийн хохирлыг тогтоохдоо нотлох баримт бүрдүүлээгүй, мөн хохирогчийн сэтгэцэд учирсан хор уршгийг шинжилгээгээр тогтоохгүйгээр шууд мөнгөн дүнг тогтоосон тул хууль хэрэглээний зөрүү үүссэн (Эрүүгийн хэрэг хянан шийдвэрлэх тухай хууль 39.5).